Stolin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stolin
Herb
Herb Stolina
Państwo  Białoruś
Obwód Escut Oblast Brest.png brzeski
Rejon stoliński
Populacja (2010)
• liczba ludności

12 400[1]
Nr kierunkowy +375 1655
Kod pocztowy 225501
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Stolin
Stolin
Ziemia 51°53′N 26°51′E/51,883333 26,850000Na mapach: 51°53′N 26°51′E/51,883333 26,850000
Portal Portal Białoruś
gmach władz rejonowych

Stolin (biał. Сто́лін) – miasto na Polesiu na Białorusi, nad Horyniem, w obwodzie brzeskim, siedziba władz rejonu stolińskiego, około 15 km od granicy z Ukrainą; do 1945 siedziba powiatu stolińskiego w województwie poleskim, 12 400 mieszk. (2010)[1]

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

pomnik w śródmieściu z herbem Stolina i rokiem 1555 pierwszej wzmianki w chronikach

Stolin powstał w sercu Polesia, nad Horyniem. Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z 1555. Stolin zapisał się w dziejach klęską wojsk litewskich w r. 1655 w potyczce z armią moskiewską pod wodzą kniazia Wołkońskiego[2]. Pobliski majątek w Mańkiewiczach (teraz w granicach miasta) należał do Radziwiłłów od XVI w. do 1939. Do przełomu XIX i XX w. był tu folwark ordynacji dawidgródeckiej. Żona Antoniego Radziwiłła Maria Dorota w 1885 założyła 50–hektarowy park krajobrazowy w lesie na skarpie doliny rzeki Horyń[3], a w 1905 wybudowano wspaniale wyposażony neobarokowy pałac z wieżą. Spalony w czasie II wojny światowej, rozebrany, nie pozostał po nim ślad. Syn Antoniego Stanisław Radziwiłł był adiutantem J. Piłsudskiego – zginął w 1920.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Synagoga w Stolinie – barokowo-klasycystyczna z 1792, obecnie opuszczona i zdewastowana,
  • Miejski park kultury i wypoczynku,
  • Park kultury i wypoczynku w Mańkiewiczach to dawny majątek Radziwiłłów, obecnie pałacowy park krajobrazowy o pow. 28 ha z systemem alei i polan. Z zachowanymi filarami dawnej bramy, domku odźwiernego i zabudowaniami gospodarczymi, w których mieści się muzeum krajoznawcze (od 2005) i szkoła muzyczna.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Национальный статистический комитет Республики Беларусь: Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года (ros.). [zarchiwizowane z tego adresu 2010-09-18].
  2. Dr. Michał Marczak: Przewodnik po Polesiu. Brześć: Oddział Brzeski P. T. K., 1935, s. 96.
  3. Roman Aftanazy: Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. T. 2: Województwa brzesko-litewskie, nowogrodzkie.. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1993. ISBN 83-04-003701-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]