Stop Wooda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stop Wooda (znany też jako stop Lipowitza) – niskotopliwy stop metali (topi się już w temperaturze 66,5 °C), srebrzystoszary, drobnoziarnisty, składający się z bizmutu, kadmu, ołowiu i cyny. Został wynaleziony przez amerykańskiego dentystę Barnabasa Wooda i miał zastosowanie w dentystyce[1].

Stop ten jest stosowany[potrzebne źródło]:

Zazwyczaj stop Wooda zawiera następujące proporcje metali[2]:

Zmiana proporcji poszczególnych metali w stopie ma znaczny wpływ na jego temperaturę topnienia[3].

Najniższą temperaturę topnienia (66,5 °C) ma stop zawierający dokładnie[4][5]:

  • Bi 50,1%
  • Pb 24,9%
  • Sn 14,6%
  • Cd 10,4%

Stop o takim składzie ma gęstość 9,7 g/cm³. Stop Wooda wykazuje inwersję rozszerzalności termicznej, to znaczy w pewnym zakresie kurczy się wraz ze wzrostem temperatury[5].

Przypisy

  1. Finding aid for the Barnabas Wood Papers: MS.3459. W: Library of the University of Tennessee [on-line]. [dostęp 2014-09-10].
  2. 2,0 2,1 Encyklopedia techniki. Chemia. Warszawa: WNT, 1965.
  3. Donald Birchon: Dictionary of Metallurgy. Londyn: Philosophical Library, 1965.
  4. Marek Ples: Płynny metal - stop Wooda. Weird science. [dostęp 2014-10-30].
  5. 5,0 5,1 Witold Mizerski: Tablice chemiczne. Adamantan.