Stop Wooda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Stop Wooda (znany też jako stop Lipowitza) – stop niskotopliwy (topi się już w temperaturze 66,5 °C), srebrzystoszary, drobnoziarnisty, składający się z bizmutu, kadmu, ołowiu i cyny. Został wynaleziony przez Roberta W. Wooda (1868-1955), który był profesorem fizyki w Baltimore (USA).

Stop ten jest stosowany:

Zazwyczaj stop Wooda zawiera następujące proporcje metali:

Zmiana proporcji poszczególnych metali w stopie ma znaczny wpływ na jego temperaturę topnienia.

Według "Tablic chemicznych" Mizerskiego najniższą temperaturę topnienia (66,5 °C) posiada stop zawierający dokładnie:

  • Bi 50,1%
  • Pb 24,9%
  • Sn 14,6%
  • Cd 10,4%

Stop o dokładnie takim składzie ma gęstość d = 9,7 g/cm³