Stopnie naukowe w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Stopnie naukowe)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stopnie naukowe w Polsce są uregulowane w ustawie z 14 marca 2003 o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. Ustawa przewiduje następujące stopnie naukowe[1]:

Stopnie naukowe są nadawane w jednostkach organizacyjnych, którym takie uprawnienie przyznała Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów biorąc pod uwagę następujące przesłanki: poziom działalności naukowej lub artystycznej placówki oraz liczbę zatrudnionych w niej naukowców (samodzielnych pracowników nauki) posiadających tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego.

Stopień naukowy doktora i stopień naukowy doktora habilitowanego jest nadawany w drodze przewodu otwartego na wniosek osoby ubiegającej się o nadanie stopnia naukowego.

Stopień naukowy doktora[edytuj | edytuj kod]

Stopień naukowy doktora nadaje się osobie, która posiada tytuł zawodowy magistra, magistra inżyniera, lekarza, lekarza weterynarii lub inny równorzędny; zdała egzaminy doktorskie w zakresie określonym przez radę placówki naukowej (radę komórki organizacyjnej większej placówki np. radę wydziału uczelni) i przedstawiła oraz obroniła rozprawę doktorską.

Rozprawa doktorska, przygotowywana pod opieką promotora, powinna stanowić oryginalne rozwiązanie problemu naukowego lub problemu artystycznego oraz wykazywać ogólną wiedzę teoretyczną doktoranta w danej dyscyplinie naukowej lub artystycznej, a także umiejętność samodzielnego prowadzenia pracy naukowej lub artystycznej.

 Osobny artykuł: doktor (stopień naukowy).

Stopień naukowy doktora habilitowanego[edytuj | edytuj kod]

Do przewodu habilitacyjnego może być dopuszczona osoba, która posiada stopień naukowy doktora lub analogiczny w zakresie sztuki i uzyskała znaczny dorobek naukowy lub artystyczny, a ponadto przedstawiła rozprawę habilitacyjną.

Rozprawa habilitacyjna powinna stanowić znaczny wkład autora w rozwój określonej dyscypliny naukowej lub artystycznej.

 Osobny artykuł: habilitacja.

Stopnie naukowe a tytuł naukowy, stanowiska profesorskie i tytuły zawodowe[edytuj | edytuj kod]

Od stopni naukowych należy odróżnić tytuł naukowy profesora, który jest nadawany przez prezydenta RP w oparciu o wniosek podstawowej jednostki organizacyjnej, zaakceptowany uprzednio przez Centralna Komisja do Spraw Stopni i TytułówCentralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Tak rozumiany tytuł profesora (tzw. profesor belwederski od miejsca pierwszych nadań) należy odróżnić od stanowisk profesora nadzwyczajnego i profesora zwyczajnego oraz od zniesionych w 1990 dwóch odrębnych tytułów profesora: profesor zwyczajny (wyższy) i profesor nadzwyczajny (niższy), które występowały w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Niższe rangą od stopni naukowych (doktora i doktora habilitowanego) są tytuły zawodowe, głównie magistra (lub też licencjata, inżyniera). Można mieć jednocześnie tytuł naukowy, stopień naukowy i tytuł zawodowy np. prof. dr hab. inż.[2]

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki. Dz. U. z 2003 r. Nr 65, poz. 595.
  2. Prof. dr hab. inż. Włodzimierz Kiernożycki w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).