Stowarzyszenie Elektryków Polskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stowarzyszenie Elektryków Polskich (SEP) – polska organizacja pozarządowa integrująca środowisko elektryków polskiego pochodzenia z całego świata. Dzięki otwartej formule członkostwa zrzesza ona zarówno inżynierów, jak i techników, oraz młodych adeptów (uczniów techników i szkół zawodowych) szeroko rozumianej elektryki. SEP zajmuje się głównie działalnością popularyzatorską oraz edukacyjną (szkolenia uprawniające do obsługi urządzeń elektrycznych, w tym uprawnienia do 1 kV). Zajmuje się także oceną zgodności wyrobów elektrycznych niskiego napięcia (od 1933 r.), poprzez Biuro Badawcze ds. Jakości, agendę SEP posiadającą akredytacje krajowe oraz uznania najbardziej prestiżowych organizacji międzynarodowych i europejskich. Prowadzi też szeroko zakrojoną współpracę międzynarodową występując pod angielską nazwą Association of Polish Electrical Engineers. Należy do krajowej Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych w Polsce oraz do europejskiej organizacji EUREL.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki Stowarzyszenia sięgają jeszcze czasów zaborów, kiedy to powstawały lokalne stowarzyszenia elektryków. 27 marca 1899 roku w Warszawie powstała pierwsza taka organizacja pod nazwą Delegacji Elektrotechnicznej z inicjatywy Kazimierza Obrębowicza. W październiku 1903 roku nastąpił pierwszy ogólnopolski Zjazd Elektrotechników. W 1904 Delegacja Elektrotechniczna przemianowała się na Koło Elektrotechników, aby w 1907 dołączyć do Stowarzyszenia Techników. We Lwowie od 1901 roku działała organizacja pod nazwą Sekcja Elektrotechniczna przy Towarzystwie Politechnicznym, która to powstała z inicjatywy Józefa Tomickiego. W 1908 jej działalność została sformalizowana. Była jedną z pierwszych organizacji tworzących znaczną część współczesnej terminologii elektrycznej w Polsce. W latach 1877-1912 działało na terenach zaboru austriackiego Krakowskie Towarzystwo Techniczne. Jego działalność była związana z powstawaniem pierwszych elektrowni miejskich. W latach 1912-1919 organizacje te podjęły decyzję aby połączyć się w jedną wspólną organizację. W dniach 7-9 czerwca 1919 roku odbył się zjazd na którym powołano Stowarzyszenie Elektrotechników Polskich. Pierwszym Prezesem został wybrany profesor Mieczysław Pożaryski. W 1928 roku organizacja połączyła się ze Stowarzyszeniem Radiotechników Polskich, a w 1929 roku uchwałą zarządu zmieniono nazwę na obecnie stosowaną. W 1939 roku do SEP dołączyło Stowarzyszenie Teletechników Polskich. Proces integracyjny został zakończony.

W szeregach SEP byli także tacy wybitni uczeni jak:

Oddziały SEP[edytuj | edytuj kod]

Biała Podlaska, Białystok, Bielsko Biała, Bydgoszcz, Chełm, Ciechanów, Częstochowa, Elbląg, Gdańsk, Gliwice, Gorzów, Jelenia Góra, Kalisz, Katowice (Oddz. Zagłębie Węglowe), Kielce, Konin, Koszalin, Kraków, Krosno, Legnica, Lublin, Łomża, Łódź, Nowa Huta, Olsztyn, Opole, Ostrołęka, Piła, Piotrków Trybunalski, Płock, Poznań, Przemyśl, Radom, Rzeszów, Siedlce, Sieradz, Skierniewice, Słupsk, Suwałki, Szczecin, Tarnobrzeg, Tarnów, Toruń, Wałbrzych, Warszawa, Włocławek, Wrocław, Zamość, Zielona Góra.

Prezesi ZG SEP[edytuj | edytuj kod]

Czasopisma wydawane przez SEP[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikinews-logo.svg
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat VI Katowickie Dni Elektryki