Streptolizyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Streptolizyna - toksyna będąca czynnikiem zjadliwości u paciorkowców grupy A (Streptococcus pyogenes). Jej budowa oraz funkcja jest podobna do produkowanej przez pneumokoki pneumolizyny[1].

Podział[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj wyróżnia się dwa rodzaje tego enzymu: streptolizynę O oraz streptolizynę S.

Streptolizyna O[edytuj | edytuj kod]

Toksyna ta działa na neutrofile, erytrocyty oraz wiele innych komórek. Odpowiada za hemolizę krwinek czerwonych. Ulega nieodwracalnej inaktywacji pod wpływem temperatury, oraz odwracalnej pod wpływem środków utleniających, jakim jest tlen atmosferyczny. Streptolizyna O ma silnie właściwości immunogenne; uważa się, że podobna struktura antygenów własnych tkanek oraz tego enzymu przynajmniej częściowo odpowiada za niektóre choroby autoimmunologiczne. Badanie przeciwciał przeciwko streptolizynie O (ASO) jest użyteczne w diagnostyce choroby reumatycznej.

Streptolizyna S[edytuj | edytuj kod]

Toksyna ta jest nieimmunogenna, prawdopodobnie nie jest również czynnikiem wirulencji[2]. Enzym odpowiada za hemolizę podczas hodowli na agarze z krwią, ponieważ nie ulega inaktywacji pod wpływem tlenu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leon Jabłoński (red): Podstawy Mikrobiologii Lekarskiej. Warszawa: PZWL, 1979, s. 210-211. ISBN 83-200-0181-1.

Przypisy

  1. Rola paciorkowców ropnych w zapaleniu gardła i migdałków Danuta Dzierżanowska
  2. Ginsburg I. Is streptolysin S of group A streptococci a virulence factor?. „APMIS”. 12 (107), s. 1051-9, grudzień 2000. PMID 10660134. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.