Strofa saficka

Strofa saficka (łac. stropha Sapphica) - typ strofy składającej się z trzech wersów jedenastozgłoskowych i czwartego pięciozgłoskowego. Ten układ strofy wiersza charakterystyczny był dla greckiej poetki Safony, w której wierszach po raz pierwszy pojawił się ten rodzaj strofy. Najstarszym świadectwem użycia tej formy jest Hymn do Afrodyty.

W antyku wyróżniano:

• strofę saficką mniejszą (łac. stropha Sapphica minor) - 3 wersy jedenastosylabowe i 1 wers pięciosylabowy (poniżej ukł. rytmiczno-sylabowy):

/ /

/ /

/ /

/

• strofę saficką większą (łac. stropha Sapphica maior) - pierwszy i trzeci wers siedmiosylabowy, drugi i czwarty piętnastosylabowy (poniżej ukł. rytmiczno-sylabowy):

/

/ / /

/

/ / /

W poezji polskiej strofa saficka pojawiała się w XVI wieku jako układ pięciu wersów jedenastosylabowych i jednego (ostatniego w strofie) pięciosylabowego.