Strona główna

• Jadranka Kosor (na zdjęciu) objęła stanowisko premiera Chorwacji. (5 lipca 2009)

• W zamieszkach w Urumczi na północnym zachodzie Chin zginęło co najmniej 156 osób, a ponad 800 zostało rannych. (5 lipca 2009)

• W Bułgarii odbyły się wybory parlamentarne. Według pierwszych sondaży zwyciężył w nich centroprawicowy GERB. (5 lipca 2009)

• Szwecja przejęła na najbliższe 6 miesięcy przewodnictwo w Radzie Unii Europejskiej, a Fredrik Reinfeldt został przewodniczącym Rady Europejskiej. (1 lipca 2009)

• Po 18,5 roku pracy sonda słoneczna Ulysses zakończyła misję. (30 czerwca 2009)

• 1533 – król Anglii Henryk VIII Tudor został ekskomunikowany
• 1811 – Amadeo Avogadro opublikował prawo Avogadra
• 1920 – odbył się plebiscyt na Warmii i Mazurach
• 1921 – Mongolia ogłosiła niepodległość
• 1970 – wznowiono stosunki pomiędzy ZSRR a Chinami
• 1995 – w Srebrenicy miała miejsce masakra ludności bośniackiej

Z nowych artykułów Wikipedii:

... jaki eponim medyczny pochodzi od Laurentiusa Heistera?

... do czego służą klapki toaletowe w Japonii?

... że książę sławieński Racibor II prawdopodobnie w ogóle nie istniał?

... jak moksonidyna wpływa na śmiertelność u pacjentów z objawową niewydolnością serca?

... którego miasta honorową obywatelką jest Bożena Hager-Małecka i jaki ma to związek z jej pracą zawodową?

Wiwaxia – rodzaj wymarłego wodnego zwierzęcia o miękkim, pokrytym łuskami ciele. Skamieniałości jego przedstawicieli znane są z formacji typu Lagerstätte zwanej łupkami z Burgess, datowanej na wczesny i środkowy kambr. Ich długość wynosi od 3,4 mm do około 50 mm. Precyzyjne ustalenie pozycji systematycznej Wiwaxia jest przedmiotem długotrwałych sporów wśród paleontologów. Liczne i dobrze zachowane skamieniałości pozwoliły jednak na dokładne zbadanie morfologii zwierzęcia. Najbardziej kompletne szczątki można podzielić pod względem wielkości na dwie grupy: o długości od 2 do 5 cm, o których sądzi się, że były to dorosłe zwierzęta, oraz mierzące pomiędzy 3,4 mm a 1,5 cm, które uważa się za młode. Wiwaxia była pokryta małymi, żeberkowanymi płytkami, zwanymi sklerytami, leżącymi płasko na ciele, tak że płytki położone z tyłu zachodziły na leżące przed nimi i tworzyły pięć głównych stref.

Pomimo potwierdzenia istnienia ebionitów przez źródła archeologiczne, wiedza na temat ich poglądów i praktyk religijnych oparta jest jedynie na odniesieniach do nich w źródłach pisanych. Głównym źródłem informacji są polemiki wczesnych teologów chrześcijańskich, którzy uważali ich za heretyków. Nazwa tego nurtu judeochrześcijańskiego ma swe źródło w słowach wypowiedzianych przez Jezusa w Kazaniu na górze.

Siostrzane projekty

Odwiedź także strony Fundacji Wikimedia i Stowarzyszenia Wikimedia Polska.