Stronnictwo Narodowe (po 1989)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Stronnictwo Narodowe (SN) – partia polityczna, w nawiązaniu do formacji przedwojennej reaktywowana w 1989 w Warszawie przez Jana Ostoję Matłachowskiego, Leona Mireckiego, Macieja Giertycha, Bogusława Jeznacha, Bogusława Rybickiego i innych. Pierwszym po reaktywacji Prezesem partii został Stefan Jarzębski. Reaktywowane SN zostało zarejestrowane sądownie 21 sierpnia 1990.

Program SN[edytuj | edytuj kod]

Odwoływała się do tradycji przedwojennej endecji, głównie myśli Romana Dmowskiego. Była przeciwna członkostwu Polski w UE i NATO.

Historia SN[edytuj | edytuj kod]

W wyborach parlamentarnych, które odbyły się 27 października 1991, Stronnictwo Narodowe uzyskało 74 082 głosy, tj. 0,66% poparcia. Listę ogólnopolską SN w tych wyborach otwierali:

Równocześnie wystartowała druga lista narodowa pod nazwą Narodowy Komitet Wyborczy (lista Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego), która uzyskała 2 102 głosy, tj. 0,02% poparcia. Wprowadziła ona jednak do parlamentu jednego senatora, którym był Jan Tomasz Zamoyski. W 1992 w partii doszło do rozłamu, w którego wyniku część działaczy na czele z Bogusławem Rybickim powołała Stronnictwo Narodowe "Ojczyzna". W 1993 część działaczy SN wystartowała do Sejmu z listy Unii Polityki Realnej, a przed wyborami w 1997 partia weszła w skład koalicji Blok dla Polski.

19 grudnia 1999 doszło do niezrealizowanego formalnie zjednoczenia Stronnictwa Narodowego ze Stronnictwem Narodowo-Demokratycznym. Kandydatem SN w wyborach prezydenckich w 2000 był gen. Tadeusz Wilecki, który uzyskał jedynie 28 805 głosów, tj. 0,16% poparcia. W 2001 większość działaczy SN na bazie niewykreślonego SND powołała Ligę Polskich Rodzin. Stronnictwo Narodowe zostało wyrejestrowane wskutek niedostarczenia sprawozdań do Państwowej Komisji Wyborczej. Od 15 września 2001 SN ponownie funkcjonowało jako samodzielna partia polityczna, którą 31 stycznia 2004 po wykreśleniu z ewidencji przekształcono w stowarzyszenie. Po pewnym czasie doszło do ponownego zarejestrowania partii pod nazwą Stronnictwo Narodowe, którą powołał Leszek Bubel. Część działaczy SN i Sekcji Młodych opozycyjnych wobec polityki Bogusława Kowalskiego oraz Romana Giertycha powołała Polskie Stronnictwo Narodowe i stowarzyszenie Obóz Wielkiej Polski. Stowarzyszenie SN zawiązane przez Bogusława Kowalskiego wydaje tygodnik polityczno-kulturalny "Nowa Myśl Polska" i jest związane z Ruchem Ludowo-Narodowym. [potrzebne źródło].

Inne Stronnictwa Narodowe[edytuj | edytuj kod]

W III RP od wejścia w życie w 1997 nowej ustawy o partiach politycznych funkcjonowały bądź funkcjonują w tej formie organizacyjnej:

  • Stronnictwo Narodowe Bogusława Kowalskiego (Ew nr 15), wyrejestrowane przed 2003
  • Stronnictwo Narodowe Szczerbiec (Ew nr 99), wyrejestrowane przed 2003
  • Stronnictwo Narodowe – Organizacja Polityczna Narodu (SN-OPN) Bohdana Poręby (Ew nr 206), wyrejestrowane w 2007
  • Stronnictwo Narodowe "Patria" (SNP) Norberta Tomczyka (Ew nr 166), wyrejestrowane w 2007
  • Stronnictwo Narodowe Im. R. Dmowskiego (Ew nr 215), istniejąca
  • Stronnictwo Narodowe "Ojczyzna" (wyrejestrowane)
  • Polskie Stronnictwo Narodowe (nieistniejące)
  • Stronnictwo Narodowe Leszka Bubla (Ew nr 203), istniejąca, lider ogłasza się prezesem Stronnictwa Narodowego, najstarszej polskiej partii politycznej, tytuł ten widnieje w stopce redakcyjnej każdego wydania tygodnika narodowego Tylko Polska.

Podczas wyborów prezydenckich w 2005 Stronnictwo Narodowe związane z Leszkiem Bublem popierało jego samego jako kandydata.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]