Strzępiak bongardowy

Strzępiak bongardowy
Systematyka
Królestwo	grzyby
Gromada	podstawczaki
Klasa	pieczarniaki
Rząd	pieczarkowce
Rodzina	strzępiakowate
Rodzaj	strzępiak
Gatunek	strzępiak bongardowy
Nazwa systematyczna
Inocybe bongardii (Weinm.) Quél. Mém. Soc. Émul., Sér. 2 5: 319 (Montbéliard, 1872)
Zdjęcia i grafiki w Commons

Strzępiak bongardowy (Inocybe bongardii (Weinm.) Quél.) – gatunek niejadalnych grzybów z rodziny strzępiakowatych (Inocybaceae).

Charakterystyka

Kapelusz 

Średnicy 3–7 cm, rzadko do 10 cm. Młody – podwinięty, na brzegu ze szczątkami zasnowki, później dzwonkowaty lub wypukły, z czerwonobrązowawymi, przylegającymi łuskami na bładym tle, na starość także cały brązowy. Tylko czasem przy szczycie pokryty łuskami lub cały cielistobrązowawy do czerwonobrązowawego i pokryty włókienkowatymi łuskami tej samej barwy.

Blaszki 

Jasne, szarobrązowe, stare również czerwonobrązowe lub oliwkobrązowe; z jaśniejszym ostrzem. Przyrośnięte do trzonu.

Trzon 

Zabarwiony podobnie jak kapelusz, blady, czerwonawobrązowy, od podstawy czerwonawo nabiegający; dosyć długi; w górnej części bruzdowany, a niżej włókienkowaty.

Miąższ 

Białawy, po przekrojeniu wolno czerwieniejący, o słodkawym, owocowym zapachu podobnym do kwiatów gruszy.

Wysyp zarodników 

Tabaczkowy. Zarodniki gładkie, o rozmiarach (10)12–14 × 6,5–8 µm, bez pory rostkowej. Cystydy cienkościenne, bez kryształków.

Występowanie 

Rośnie od lipca do października w lasach iglastych i liściastych, pod bukami, sosnami lub świerkami, na glebach wapiennych; stosunkowo rzadki.

Gatunki podobne

Istnieje duże podobieństwo do niejadalnej gąski krowiej (Tricholoma vaccinum), która jednak nie pachnie owocami i ma biały wysyp zarodników.

Bibliografia

• Edmund Garnweidner, Grzyby, Muza S.A., ISBN 83-7200-389-0.
• Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. KDC, 2006, s. 302. ISBN 83-7404-513-2.