Strzępiel pisarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Strzępiel pisarz
Serranus scriba[1]
Linneusz, 1758
Strzępiel pisarz
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd okoniokształtne
Podrząd okoniowce
Rodzina strzępielowate
Podrodzina Serraninae
Rodzaj Serranus
Gatunek strzępiel pisarz
Synonimy
  • Holocentrus argus Spinola, 1807
  • Holocentrus fasciatus, Bloch 1790
  • Holocentrus marina Suckow 1799
  • Holocentrus maroccanus Bloch & Schneider, 1801
  • Holocentrus moroccanus Bloch & Schneider, 1801
  • Holocentrus variegatus Shaw 1803
  • Lutianus crapa Rafinesque 1810
  • Lutjanus sciurus Lacepède 1802
  • Paracentropristis scriba (Linnaeus, 1758)
  • Perca marina Linneusz, 1758
  • Perca scriba Linnaeus, 1758
  • Serranus papilionaceus Valenciennes, 1832
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Strzępiel pisarz[2], (Serranus scriba) – gatunek ryby z rodziny strzępielowatych (Serranidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Wschodni Atlantyk od Zatoki Biskajskiej do południowej Afryki, także Morze Śródziemne i Czarne.

Żyje w płytkich wodach przybrzeżnych, najczęściej na głębokości powyżej 30 m, nad dnem skalistym na łąkach glonorostów lub traw morskich. Żyje samotnie na wydzielonym terytorium, które broni przed innymi osobnikami tego samego gatunku.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Dorasta maksymalnie do 25 cm długości. Ciało podłużnie owalne. Pokryte drobnymi grzebykowatymi łuskami, także na głowie i żuchwie. Pokrywa skrzelowa z 2 kolcami. Otwór gębowy szeroki z wysuwalnymi szczękami. Uzębienie w postaci małych, spiczastych zębów. Płetwa grzbietowa długa, podparta 10 twardymi promieniami i 14–16 miękkimi promieniami. Płetwa odbytowa podparta 2 twardymi i 7–8 miękkimi promieniami. Płetwa ogonowa zaokrąglona.

Ubarwienie: grzbiet i boki czerwonawo- lub żółtawobrązowe, pokryte 4–7 ciemnymi, niekiedy rozdzielającymi się poprzecznymi pasami. Dorosłe osobniki z dużą niebieską lub fioletową plamą na boku, schodzącą na brzuch. Głowa pokryta niebieskim lub czerwonym deseniem wijących się plam, przypominających pismo arabskie, wygląd deseniu stał się podstawą nazwy gatunkowej scriba – pisarz.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Odżywia się małymi rybami ławicowymi, czasami także skorupiakami i mięczakami.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Tarło odbywa się od maja do sierpnia. Jest obojnakiem wytwarzającym w tym samym czasie żywotne jaja i plemniki i może dochodzić do samozapłodnienia. Jaja są przyklejane do kamieni blisko brzegu.

Przypisy

  1. Serranus scriba w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Fritz Terofal, Claus Militz, Ryby morskie, Warszawa : "Świat Książki", 1996, ISBN 83-7129-306-2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby morskie. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-306-2.
  • Serranus scriba. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 26 czerwca 2010]