Strzeżysława (żona Sławnika)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Strzeżysława (Adilburga)
księżna libicka
Dane biograficzne
Dynastia (Przemyślidzi ???)
Zmarła 987
Ojciec zap. Wratysław I, Bolesław I Srogi lub Radosław kuřzimski
Matka nieznana z imienia (Drahomira ???)
Mąż Sławnik
Dzieci Sobiesław
Spytymir
Pobrasław
Poraj
Czesław
Wojciech Adalbert

Strzeżysława, Adilburga[1], czes. Střezislava (zm. 987) – księżna libicka, żona Sławnika.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzenie Strzeżysławy budzi kontrowersje w historiografii. Według jednej z hipotez pochodziła z dynastii Przemyślidów i miała być córką księcia czeskiego Wratysława I i Drahomiry[2], bądź jego syna Bolesława I Srogiego[3]. Obecnie uważa się, że Strzeżysława była księżniczką kuřzimską, córką lub siostrą księcia Radosława[4]. Małżeństwo Strzeżysławy i Sławnika zostało zawarte około 950 i pochodziło z niego sześcioro synów:

Datę zgonu Strzeżysławy odnotował pod rokiem 987 czeski kronikarz, Kosmas z Pragi[5].

Przypisy

  1. Taką formę imienia Strzeżysławy zanotowała Pasja z Tegernsee, zob. J. Strzelczyk, Otton III, Wrocław 2009, s. 43.
  2. Teoria ta utrzymywała się w dawnej literaturze, lecz została odrzucona ze względów chronologicznych, zob. A. Paner, Przemyślidzi, Gdańsk 2008, s. 70, przyp. 169.
  3. Za córkę czeskiego księcia uważa Strzeżysławę m.in. Josef Žemlička, zob. J. A. Sobiesiak, Bolesław II Przemyślida (†999). Dynasta i jego państwo, Kraków 2006, s. 19.
  4. Koncepcja Dušana Třeštíka, zob. J. A. Sobiesiak, Bolesław II Przemyślida (†999). Dynasta i jego państwo, Kraków 2006, s. 36.
  5. J. A. Sobiesiak, Bolesław II Przemyślida (†999). Dynasta i jego państwo, Kraków 2006, s. 222, przyp. 7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sobiesiak J. A., Bolesław II Przemyślida (†999). Dynasta i jego państwo, Avalon, Kraków 2006, ISBN 83-60448-05-1, s. 19, 36, 222.
  • Paner A., Przemyślidzi, Wydawnictwo Uniwerstytetu Gdańskiego, Gdańsk 2008, ISBN 978-83-7326-501-1, s. 69–70.
  • Matla-Kozłowska M., Pierwsi Przemyślidzi i ich państwo (od X do połowy XI wieku), Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2008, ISBN 978-83-7177-547-5, s. 67-70.
  • Strzelczyk J., Otton III, Ossolineum, Wrocław 2009, ISBN 978-83-04-04536-1, s. 43.