Strzyżyk nadrzeczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Strzyżyk nadrzeczny
Cistothorus platensis[1]
(Latham, 1790)
Strzyżyk nadrzeczny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina strzyżyki
Rodzaj Cistothorus
Gatunek strzyżyk nadrzeczny
Synonimy
  • Sylvia platensis Latham, 1790[2]
Podgatunki
  • C. p. stellaris (J. F. Naumann, 1823)
  • C. p. tinnulus R. T. Moore, 1941
  • C. p. potosinus Dickerman, 1975
  • C. p. jalapensis Dickerman, 1975
  • C. p. warneri Dickerman, 1975
  • C. p. russelli Dickerman, 1975
  • C. p. elegans P. L. Sclater & Salvin, 1859
  • C. p. graberi <smallDickerman, 1975>
  • C. p. lucidus Ridgway, 1903
  • C. p. alticola Salvin & Godman, 1883
  • C. p. aequatorialis Lawrence, 1871
  • C. p. graminicola Taczanowski, 1874
  • C. p. minimus Carriker, 1935
  • C. p. polyglottus (Vieillot, 1819)
  • C. p. tucumanus Hartert, 1909
  • C. p. platensis (Latham, 1790)
  • C. p. hornensis (Lesson, 1834)
  • C. p. falklandicus Chapman, 1934
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Strzyżyk nadrzeczny (Cistothorus platensis) – gatunek ptaka z rodziny strzyżyków (Troglodytidae).

Systematyka
Wyróżniono kilkanaście podgatunków C. platensis[4][2][5]:
  • strzyżyk turzycowy (Cistothorus platensis stellaris) – południowo-środkowa i południowo-wschodnia Kanada i północno-wschodnie USA.
  • Cistothorus platensis tinnulus – zachodni Meksyk.
  • Cistothorus platensis potosinusSan Luis Potosí (środkowy Meksyk).
  • Cistothorus platensis jalapensis – środkowe Veracruz (wschodni Meksyk).
  • Cistothorus platensis warneri – niziny Veracruz, Tabasco i Chiapas (południowo-wschodni Meksyk).
  • Cistothorus platensis russelliBelize.
  • strzyżyk rdzawoszyi (Cistothorus platensis elegans) – południowy Meksyk i Gwatemala.
  • Cistothorus platensis graberi – południowo-wschodni Honduras i północno-wschodnia Nikaragua.
  • Cistothorus platensis lucidusKostaryka i zachodnia Panama.
  • Cistothorus platensis alticola – północna Kolumbia przez Wenezuelę do zachodniej Gujanę.
  • strzyżyk łąkowy (Cistothorus platensis aequatorialis) – zachodnio-środkowa Kolumbia do środkowego Peru.
  • Cistothorus platensis graminicola – północno-środkowe Peru.
  • Cistothorus platensis minimus – południowe Peru do południowej Boliwii.
  • Cistothorus platensis polyglottus – południowo-wschodnia Brazylia, Paragwaj i północno-wschodnia Argentyna.
  • Cistothorus platensis tucumanus – południowa Boliwia i północno-zachodnia Argentyna.
  • strzyżyk nadrzeczny (Cistothorus platensis platensis) – środkowa i wschodnia Argentyna.
  • Cistothorus platensis hornensis – środkowa i południowe Chile, południowa Argentyna.
  • strzyżyk pasiasty (Cistothorus platensis falklandicus) – Falklandy.
Morfologia
Długość ciała 10-12 cm. Czoło ciemnobrązowe, delikatne rdzawe kreski. Brak białego paska ocznego jak u strzyżyka błotnego, a białe kreski na grzbiecie mniej wyraźne. Boki pomarańczowopłowe, pokrywy podogonowe płowe; spód ciała biały. Obie płci są podobne.
Zasięg, środowisko
Niskie zarośla na wilgotnych łąkach i obrzeża mokradeł w środkowej oraz środkowo-wschodniej części Ameryki Północnej. Zimę spędza w południowo-środkowej i południowo-wschodniej części Ameryki Północnej po Amerykę Południową.

Przypisy

  1. Cistothorus platensis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Sedge Wren (Cistothorus platensis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-11-02].
  3. Cistothorus platensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Frank Gill, David Donsker: Family Troglodytidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.2. [dostęp 2012-11-02].
  5. Nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Troglodytidae Swainson, 1831 - strzyżyki - Wrens. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2012-11-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.