Sturmpanzer II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
15 cm sIG 33 auf Fahrgestell PzKpfw II
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Typ pojazdu działo samobieżne
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4 osoby
Historia
Prototypy 1941
Produkcja 1941
Wycofanie 1943
Egzemplarze 12 egz.
Dane techniczne
Silnik 6-cylindrowy, gaźnikowy, chłodzony cieczą silnik rzędowy typu Maybach HL 62TRM o pojemności 6191 cm³
o mocy 103 kW (140 KM)
Pancerz stalowy
5 - 30 mm
Długość 5410 mm
Szerokość 2610 mm
Wysokość 1900 mm
Masa bojowa: 11 200 kg
Osiągi
Prędkość 40 km/h
Zasięg 160
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x 15 cm sIG 33 kalibru 150 mm

1 x km MG 34 kal. 7,92 mm

Użytkownicy
Wehrmacht

Sturmpanzer II Bison (15 cm sIG 33 auf Fahrgestell PzKpfw II) - niemieckie działo samobieżne na zmodyfikowanym podwoziu czołgu PzKpfw II.

Kampania francuska była debiutem bojowym dział samobieżnych Sturmpanzer I. Okazały się one bardzo skuteczne, ale jednocześnie potwierdziły się wady zauważone podczas testów tego pojazdu - wysoka sylwetka oraz przeciążenie podwozia. Pod koniec 1940 roku rozpoczęto prace nad projektami następnych dział samobieżnych kalibru 150 mm.

W lutym 1941 roku zbudowano prototyp działa opartego na podwoziu czołgu PzKpfw II Ausf. B. Podobnie jak Sturmpanzer I było one uzbrojone w działo 15 cm sIG 33. Działo było umieszczone wewnątrz kadłuba i miało kat ostrzału od 7° do 68° w pionie, oraz po 10° w poziomie. Testy prototypu wykazały, że jego podwozie jest przeciążone, silnik się przegrzewa, a wewnątrz kadłuba jest bardzo mało miejsca. Dlatego seryjne pojazdy otrzymały podwozie przedłużone o 600 i poszerzone o 320 mm. Wydłużenie podwozia wymusiło dodanie szóstej pary kół jezdnych. Dzięki powiększeniu kadłuba wewnątrz udało się umieścić zapas 30 naboi do działa. Dodatkowo zmodyfikowano system chłodzenia silnika i dodano dodatkowe opancerzenie działa płytami pancernymi o grubości 15 mm.

Przeprowadzone modyfikacje sprawiły, że do budowy nowych dział nie mogły być wykorzystywane podwozia czołgów PzKpfw II wycofywanych z uzbrojenia. Mimo powiększenia kadłuba przestrzeń wewnątrz niego nadal była zbyt mała jak na potrzeby działa 150 mm i jego obsługi. Dlatego w listopadzie i grudniu 1941 roku wyprodukowano tylko 12 egzemplarzy seryjnych wcielonych następnie do dwóch kompanii (707 i 708 sIG Kp (Sf)) włączonych do Afrika Korps.

Działa Sturmpanzer II były używane w Afryce do lutego 1943 roku. W tym miesiącu w Tunezji został zniszczony ostatni sprawny egzemplarz tego działa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Ledwoch: Niemieckie wozy bojowe 1933-1945. Wyd. I. Warszawa: Militaria, 1997. ISBN 83-86209-57-7.