Stychomytia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Stychomytia – w antycznym dramacie greckim żywy dialog dwóch postaci scenicznych, złożony z jednowersowych replik. Każda osoba wypowiada wówczas stale po jednym pełnym wierszu. W przypadku dwuwierszowych wypowiedzi stosuje się nazwę dystychomytia. Przykładem stychomytii są wersy 730-757 Antygony, zaś dystychomytii wersy 106-131 Króla Edypa.
Rzadkim przykładem stychomytii w lirycznej części utworu są wersy 1002-1076 Persów Ajschylosa, gdy strofy wypowiadane są naprzemiennie przez chór i jednego z aktorów.
Bibliografia [edytuj]
- Mała encyklopedia kultury antycznej, red. Zdzisław Piszczek, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1983.