Styl Adamów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Historia architektury
< Architektura baroku
Architektura klasycystyczna
Czas trwania: ok. 1750 - 1. poł. XIX w.
Zasięg: Europa, Ameryka
... w Anglii
... we Francji
... w Hiszpanii
... w Niemczech
... w Polsce
... w Skandynawii
... w Stanach Zjednoczonych
... we Włoszech
... w Europie Śr.-Wsch.
EmpireStyl Adamów
Historyzm >
J. i R. Adam, projekt elewacji pałacu Williamsa w Londynie

Styl Adamów – odmiana klasycyzmu wprowadzona w Anglii w drugiej połowie XVIII wieku przez pracujących wspólnie braci: Roberta, Jamesa, Johna i Wiliama Adamów. Cechą charakterystyczną stylu Adamów była lekkość i elegancja osiągana przez jasną kolorystykę, zastosowanie stiuków, malowideł ściennych wzorowanych na malarstwie pompejańskim, pilastrów oraz medalionów zdobionych figuralnie, ornamentów roślinnych i palmet a także wysoko umieszczonych luster.

Bracia zajmowali się projektowaniem budowli wraz z całym wystrojem i wyposażeniem wnętrz. Zmiany stylistyczne dotyczyły więc meblarstwa, wyglądu kominków, dywanów, żyrandoli i innych elementów wyposażenia. Ich dziełem są miejskie i wiejskie rezydencje arystokracji londyńskiej, budynki publiczne (uniwersytet w Edynburgu). Styl Adamów został rozpowszechniony w Stanach Zjednoczonych oraz w Europie.