Su’ud ibn Abd al-Aziz Al Su’ud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Su’ud ibn Abd al-Aziz Al Su’ud
King Saud.jpg
Król Arabii Saudyjskiej
Okres panowania od 1953
do 2 listopada 1964
Poprzednik Abd al-Aziz ibn Su’ud
Następca Fajsal ibn Abd al-Aziz Al Su’ud
Dane biograficzne
Urodziny 12 stycznia 1902
Śmierć 23 lutego 1969
Ojciec Abd al-Aziz ibn Su’ud
Matka Wadha bint Muhammad al-Hazam

Su’ud ibn Abd al-Aziz Al Su’ud (ur. 12 stycznia 1902, zm. 23 lutego 1969) – najstarszy syn Abd al-Aziza ibn Su’uda, twórcy i pierwszego króla Arabii Saudyjskiej oraz Wadhy bint Muhammad al-Hazam. Król Arabii Saudyjskiej w latach 1953-1964.

Przed objęciem władzy wraz ze swym przyrodnim bratem Fajsalem pełnił odpowiedzialne funkcje związane z ustaleniem granic i nadzorem nad terenami podbitymi przez wojska ojca. Niedługo po formalnym ustanowieniu Arabii Saudyjskiej jako państwa (w roku 1932), 11 maja 1933 został ogłoszony następcą tronu, wysuwając się przed braci Ibn Su’uda. Wstąpił na tron w 1953 roku, po śmierci ojca Abd al-Aziza ibn Su’uda.

Jego rządy spotkały się z niechętną reakcją królewskiej rodziny – oskarżano go o zbytnie trwonienie funduszy w okresie, gdy gospodarka Arabii Saudyjskiej nie była jeszcze ustabilizowana, o skłonności nepotystyczne (promował własnych synów odsuwając w tym celu od stanowisk swoich braci) oraz o chwiejną i nieudolną politykę zagraniczną. Postrzegano go często jako przeciwieństwo Fajsala, religijnego i oszczędnego.

Odsunięto go od władzy 2 listopada 1964 roku, w rezultacie spisku rodzinnego, w wyniku którego królem został Fajsal (bowiem następny w kolejce do tronu, Muhammad ibn Abd al-Aziz Al Su’ud (1910-1985), zrzekł się go na korzyść Fajsala). Su’ud udał się na emigrację do Genewy, w kraju będąc skazanym na zapomnienie – instytucje noszące jego imię przemianowano, znaczenie jego synów zmarginalizowano, a oficjalne książki historyczne poświęcają mu najwyżej krótkie wzmianki.

Miał 45 synów i ponad 50 córek. Zmarł w Atenach w lutym 1969 roku.