Submarine-launched Ballistic Missile

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Amerykański pocisk Trident wystrzelony z zanurzonego okrętu podwodnego.

SLBM (ang. Submarine-launched ballistic missile) - pocisk balistyczny klasy głębina wodna-ziemia przenoszący głowice jądrowe, zaprojektowany do wystrzeliwania wyłącznie z pokładu okrętu podwodnego. Nowoczesny pocisk typu SLBM uzbrojony jest w kilka głowic jądrowych (ang. Multiple independently targetable reentry vehicle – MIRV) pozwalających na jednoczesne uderzenie w kilka niezależnych celów przy odpaleniu jednej rakiety.

16 września 1955 roku. o godzinie 17.32 na Morzu Białym kapitan 2 rangi (komandor porucznik) F. I. Kozłow dokonał pierwszego na świecie odpalenia pocisku balistycznego (R-11FM) z pokładu okrętu podwodnego znajdującego się na powierzchni morza. 20 lipca 1960 roku o godzinie 12:39, pierwszy na świecie strategiczny okręt podwodny z napędem atomowym USS "George Washington" (SSBN-598) dokonał historycznego pierwszego odpalenia pocisku balistycznego z pokładu okrętu zanurzonego[1][2].

Przypisy

  1. Norman Polmar: Cold War Submarines, The Design and Construction of U.S. and Soviet Submarines. K. J. More. Potomac Books, Inc, 2003, s. 115-126. ISBN 1-57488-530-8.
  2. USS "George Washington" (SSBN-598) Nation's First Boomer (ang.). Undersea Warfare. [dostęp 2010-03-16].

Zobacz więcej[edytuj | edytuj kod]