Succinodon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Succinodon putzeri był uznawany za gatunek dinozaura, którego nazwa oznacza ,,wąska szczęka". Został opisany przez Friedricha von Huene w 1941 na podstawie skamieliny, którą uznał za szczękę zauropoda z rodziny Titanosauridae. Odkryto ją w wczesnokredowych skałach miejscowości Bochotnica obok Warszawy (Polska). Przez ok. czterdzieści lat Succinodon był traktowany jako jedyna znana skamielina dinozaura z Polski. Jednak przeprowadzone w 1981 przez Krystynę Pożaryską i Halinę Pugaczewską wykazała, że rzekoma szczęka succinodona jest naprawdę kawałkiem sfozylizowanego drewna z przyczepionymi małżami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pozaryska, K.; and Pugaczewska, H. (1981). "Bivalve nature of Huene's dinosaur Succinodon". Acta Palaeontologica Polonica 26 (1): 27–34.
  • Lambert, David, "The Wordsworth Book of Dinosaurs" (1998) Britain: Mackays of Chatham PLC.