Sudiebnik Iwana III
Sudiebnik Iwana III - zbiór praw, wprowadzony w państwie rosyjskim w 1497 roku na zlecenie Iwana III.
Spis treści |
Powstanie [edytuj]
Podczas podjętych walk z Tatarami Wielkie Księstwo Moskiewskie podjęło próbę zjednoczenia ziem, tworząc potężny ośrodek polityczny nazywany Trzecim Rzymem. Przyśpieszenie prac nastąpiło w 1480 roku po zrzuceniu jarzma tatarskiego.
Rozwiązania szczególne [edytuj]
Sudiebnik był zbiorem praw ogólnorosyjskich, regulując organizację sądów, postępowanie sądowe oraz w mniejszym zakresie prawo materialne prywatne i karne. Bazował po części na postanowieniach Ruskiej Prawdy, w większości jednak zawierał oryginalne rozwiązania.
Znaczenie [edytuj]
Zwód ten miał na celu zjednoczenie i scentralizowanie aparatu władzy. Dość szeroko krytykowany przez bojarów, którzy zarzucali mu umacnianie władzy monarszej.
W 1550 roku na żądanie cara Iwana IV został wydany nowy zbiór pod nazwą "Carski Sudiebnik" zawierający 100 art. i nowe postanowienia, dotyczące sądownictwa i procesu.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Sójka-Zielińska K., Historia prawa, wyd. 4, Warszawa 1993.
