Sugilit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sugilit
Sugilith.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny krzemian wielu pierwiastków
(Na,K) (Na, H2O) 2 (Fe3+, Mn, Al, Ca, Ti, Fe2+)2 Li3 [Si12 O30]
Twardość w skali Mohsa 6 do 6,5
Przełam nierówny, kruchy
Łupliwość niewyraźna
Układ krystalograficzny heksagonalny
Gęstość minerału 2,7 do 2,75 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa najczęściej niebieskofioletowy do purpurowoczerwonego też: żótobrązowy do szarbrązowego a nawet zielonawego. Czasami bezbarwny.
Rysa bez barwy
Połysk szklisty
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sugilitminerał z gromady krzemianów; krzemian pierścieniowy. Należy do grupy minerałów wyjątkowo rzadkich, słabo znanych.

Nazwa pochodzi od odkrywcy minerału - japońskiego petrografa Ken-ichi Sugi (1901–1948).

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Kryształy tworzy bardzo rzadko, najczęściej o pokroju słupkowym lub tabliczkowym. Występuje w skupieniach zbitych i drobnoziarnistych, igiełkowych i promienistych. Jest przeświecający, okazy gemmologiczne są najczęściej fioletowe, fioletowoczerwone do purpurowczerwonych.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w sjenitach egirynowych (Japonia), w skałach metamorficznych.

Miejsca występowania:

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • rarytas kolekcjonerski,
  • do wyrobu drobnej galanterii ozdobnej,
  • do wyrobu biżuterii (ciekawie zabarwione okazy); okazy nieprzezroczyste szlifuje się w kaboszony, płytki, paciorki; okazy przezroczyste szlifuje się w fasetki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nikodem Sobczak, Tomasz Sobczak: Wielka encyklopedia kamieni szlachetnych i ozdobnych, Warszawa, PWN, 1998, ISBN 83-01-12493-8.