Suita

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy cyklu utworów instrumentalnych. Zobacz też: miasto Suita.

Suita [z fr. następstwo, kolejność] – cykl utworów instrumentalnych. Początki suity można znaleźć w muzyce renesansu, jednak rozwinęła się ona dopiero w baroku, ukształtowana przez klawesynistów francuskich. W różnych postaciach przetrwała do XX wieku.

  1. Suita barokowa lub partita – szereg tańców, zwykle w następującej kolejności: allemande, courante, sarabanda i gigue, często jednak rozszerzana o inne tańce (np. passepied, menuet, gawot) lub ustępy nietaneczne (np. burleska, scherzo, aria, sinfonia). Zobacz muzyczne formy taneczne.
  2. Suita romantyczna – najczęściej szereg miniatur połączonych treścią programową lub zbiór fragmentów muzycznych pochodzących z baletu albo opery.
  3. Suita rockowa – długi utwór rockowy (lub kilka połączonych utworów), zwykle z gatunku rocka progresywnego lub symfonicznego, składający się w większej części z krótszych fragmentów mniej lub bardziej spójnych stylistycznie. Jest zwykle utworem tematycznym.

Przykłady suit[edytuj | edytuj kod]

w baroku[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Sebastian Bach
    • Cztery suity orkiestrowe: C-dur BWV 1066, h-moll BWV 1067, D-dur BWV 1068, D-dur, BWV 1069[1]
    • Sześć suit angielskich na klawesyn, BWV 807-811
    • Sześć suit francuskich na klawesyn, BWV 812-817
    • Sześć partit na klawesyn, BWV 825–830
    • Sześć suit na wiolonczelę solo, BWV 1007-1012
  • Georg Friedrich Händel
    • 8 Suites de Pièces pour le Clavecin (8 Suit klawesynowych) HWV 426–433
    • 9 Suites de Pièces pour le Clavecin (9 Suit klawesynowych) HWV 434–442
    • Water Music - trzy suity orkiestrowe: F-dur HWV 348, D-dur HWV 349, G-dur HWV 350
    • Music for the Royal Fireworks - HWV 351
  • Georg Philipp Telemann
    • Die Wassermusik - suita C-dur, TWV 55:C3
    • Trzy suity z Musique de table: e-moll TWV 55:e1, D-dur TWV 55:D1, B-dur TWV 55:B1
  • Georg Muffat
    • Florilegium Primum - 7 Suit orkiestrowych (Augsburg, 1695)
    • Florilegium Secundum - 8 Suit orkiestrowych (Pasawa, 1698)

w muzyce romantycznej[edytuj | edytuj kod]

w muzyce impresjonistycznej[edytuj | edytuj kod]

suity rockowe[edytuj | edytuj kod]

w muzyce elektronicznej[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Suita orkiestrowa g-moll BWV 1070 została skomponowana przez Wilhelma Friedemanna Bacha.