Sulęcin
| Sulęcin | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | |||||
| Powiat | sulęciński | ||||
| Gmina | Sulęcin gmina miejsko-wiejska |
||||
| Prawa miejskie | 1244 | ||||
| Burmistrz | Michał Deptuch | ||||
| Powierzchnia | 8,56 km² | ||||
| Wysokość | 70 - 120 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2010) • liczba ludności • gęstość |
10 103 1165,8 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 95 | ||||
| Kod pocztowy | 69-200 | ||||
| Tablice rejestracyjne | FSU | ||||
| TERC (TERYT) |
4081007044 | ||||
|
Urząd miejski
ul. Lipowa 1869-200 Sulęcin |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Sulęcin (niem. Zielenzig) – miasto powiatowe w woj. lubuskim, w powiecie sulęcińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Sulęcin.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 10 103 mieszkańców[1].
Spis treści |
Nazwa [edytuj]
Nazwa pochodzi od nazwy rodowej Sulęta (por. imiona Sulimir, Sulisław). Wzmiankowane od XIII wieku (1244 jako Zulenche, 1286 Sulenzec, 1289 Sulenzhit, 1347 Zcullentzk, 1575 Zyllenzig).
Nazwę Suliencz wymienia również w Rocznikach Królestwa Polskiego spisanych w latach 1455–1480 polski kronikarz Jan Długosz. O miejscowości jako o zamku Suliniec wspomina również polski historyk Marcin Kromer.[2]
Położenie [edytuj]
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 8,56 km²[3].
Miasto leży w Województwie lubuskim, w dolinie rzeki Warty na jej dopływem Postomią. Otaczjący je krajobraz jest charkterystyczny dla Pojezierza Lubuskiego z pobliska Górą Bukowiec(227 m n.p.m.). Najbliższym dużym miastem, położonym w odległości ok. 45 kilometrów, jest Gorzów Wielkopolski. Przez miasto przebiega linia kolejowa Rzepin-Międzyrzecz i jest ono oddalone o 16 kilometrów od autostrady A2 Berlin-Poznań[4].
Miasto jest położone na wysokości od 70 do 120 m n.p.m.[potrzebne źródło]
W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. gorzowskiego.
Historia [edytuj]
Miasto rozwinęło się ze słowiańskiej osady targowej na skrzyżowaniu szlaków Frankfurt nad Odrą – Poznań, Krosno Odrzańskie – Gorzów Wielkopolski. Do XII wieku znajdowało się we władaniu piastowskich książąt Śląska. Henryk Brodaty przekazał miasto wraz z 10 wsiami Mroczkowi z Pogorzeli, który z kolei oddał je w 1244 roku templariuszom. W 1258 roku przeszło pod panowanie brandenburskie. W 1269 roku Otto, margrabia brandenburski wzniósł w Sulęcinie zamek.
Po kasacie zakonu w XIV wieku dobra zostały przejęte przez joannitów. Władali oni miastem i okolicą aż do 1810 roku – do sekularyzacji.
W 1574 roku w mieście doszło do spotkania udającego się do Warszawy orszaku Henryka Walezego z powitalną delegacją polskiej szlachty. W 1657 roku przez miasto przeszła ekspedycja odwetowa Stefana Czarnieckiego przeciwko Brandenburgii.
2 lutego 1945[5] Sulęcin został zdobyty po ciężkich walkach przez wojska 1 Frontu Białoruskiego Armii Radzieckiej. Miasto w wyniku działań wojskowych nie zostało zniszczone, jednak podczas stacjonowania wojsk radzieckich zostało zniszczone w 50%, przez umyślne podpalanie najokazalszych budynków[6].
Po wojnie wschodnia część ziemi lubuskiej wraz z Sulęcinem została przyłączona do Polski. Dotychczasową ludność miasta wysiedlono do Niemiec.
Zabytki [edytuj]
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[7]:
- teren miasta
- kościół filialny pod wezwaniem św. Mikołaja, gotycki z XIII wieku, z połowy XIV wieku, 1951 roku
- mury obronne, średniowieczne fragmenty z XIV wieku
- domy, pl. Czarneckiego nr 12, 15, z połowy XIX wieku; nr 13 z 1771 roku
- dom Joanitów, ul. Młynarska 1, z XVIII wieku/XIX wieku
inne zabytki:
- cmentarz żydowski
- kościół parafialny pw. św. Henryka, neogotycki z XIX wieku[8].
Transport [edytuj]
Przez miasto przebiegają drogi wojewódzkie:
- DW137 – Słubice-Ośno Lubuskie-Sulęcin-Międzyrzecz-Trzciel,
- DW138 – Gubin-Torzym-Sulęcin-Trzebów-droga krajowa nr DK22.
Istnieją bezpośrednie połączenia autobusowe do Poznania, Szczecina, Gorzowa Wielkopolskiego, Zielonej Góry oraz kolejowe do Rzepina i Międzyrzecza.
W 2013 przy ul. Witosa oddano do użytku sanitarne lądowisko.
Sport [edytuj]
- STS Olimpia Sulęcin gra w II lidze siatkówki mężczyzn
- MKS Stal Sulęcin gra w IV lidze piłki nożnej
- KS Stal Sulęcin (badminton)
Wspólnoty wyznaniowe [edytuj]
Współpraca międzynarodowa [edytuj]
Miasta i gminy partnerskie[10]
Przypisy
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-06-10. ISSN 1734-6118.
- ↑ Władysław Jan Grabski, "300 miast wróciło do Polski. Informator historyczny", PAX, Warszawa 1960, hasło Sulęcin, str. 422..
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-08-10. ISSN 1505-5507.
- ↑ Akapit jest tłumaczenie akapitu Geografische Lage z artykułu Sulecin w niemieckojezycznej Wikipedii
- ↑ Informacja na stronie internetowej Urzędu Miasta Sulęcin [1] dostęp 08.11.2011
- ↑ Akapit jest tłumaczeniem odnośnego fragmentu arykułu Sulęcin z anglojęzycznej Wikipedii
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 13.2.13]. s. 67.
- ↑ Oficjalna strona Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. [dostęp 26.08.2008].
- ↑ Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 21 stycznia 2013.
- ↑ sulecin.pl: Współpraca z miastami partnerskimi (pol.). [dostęp 9 lutego 2012].
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||