Sulpicjusz Sewer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sulpicius Severus, Sulpicjusz Sewer (ur. ok. 360 w Akwitanii, zm. ok. 420), pisarz wczesnochrześcijański, historyk kościoła. Często mylony z późniejszym świętym katolickim[1] o tym samym imieniu, zmarłym w 591.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Informacje o życiu Sulpicjusza zachowały się w pismach Paulina z Noli oraz Gennadiusza z którymi się przyjaźnił.

Pochodził z rodu arystokratycznego. Otrzymał znakomite wykształcenie w dziedzinie prawa w akwitańskim Burdigala (dzisiejsze Bordeaux) i pracował jako adwokat. Był żonaty z kobietą pochodząca z bogatej rodziny senatorskiej. Po owdowieniu około 390 roku, porzucił znakomitą karierę i pod wpływem Paulina z Noli, zwrócił się w stronę życia monastycznego. Wyborowi temu przeciwstawiał się jego ojciec. Zafascynował się przykładem Marcina z Tours. Wraz z kilkoma przyjaciółmi prowadził życie monastyczne w okolicach Eauze, Tuluzy i Luz.[2] Według Gennadiusza, który przedstawił krótką biografię Sewera[3], przyjął w tym czasie święcenia kapłańskie. Pod koniec życia powtarzał twierdzenia pelagianizmu, lecz potem się ich wyrzekł, zachowując milczenie aż do śmierci.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Pisał dzieła hagiograficzne i historyczne.

  • Jego utwór Życie świętego Marcina z Tours (Vita S. Martini Turonensis) cieszył się w średniowieczu wielką popularnością. Wykazuje w nim wyższość św. Marcina nad innymi świętymi.
  • Około roku 403 napisał dwie księgi Kronik. Opisują okres od stworzenia świata aż do roku 400. Szczególne znaczenie posiadają dla studiów nad pryscylianizmem. Tekst zachował się w jedynie w XI wiecznym manuskrypcie.[2]
  • 3 Listy.
  • Dwie księgi Dialogów. Dotyczą życia Św. Marcina w formie popularnych w starożytności dialogów.

Przypisy

  1. ILG: Św. Sulpicjusz Sewer (pol.). brewiara.pl. [dostęp 2015-05-13].
  2. 2,0 2,1 Weber, Nicholas: Catholic Encyclopedia (ang.). newadvent.org. [dostęp 2015-05-13].
  3. Gennadiusz, De Viris Illustribus, 19.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wydania krytyczne[edytuj | edytuj kod]

  • [1]SULPICIUS SEVERUS, PSEUDO-SULPICIUS SEVERUS: Opera, Epistulae. ed. C. Halm. 1866, seria: CSEL.