Sum Arystotelesa
| Sum Arystotelesa | |
| Silurus aristotelis[1] | |
| (Agassiz, 1857)[2][3] lub Garman, 1890[1] |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | promieniopłetwe |
| Rząd | sumokształtne |
| Rodzina | sumowate |
| Rodzaj | Silurus |
| Gatunek | sum Arystotelesa |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
brak danych
|
|
Sum Arystotelesa[4] (Silurus aristotelis) – gatunek ryby z rodziny sumowatych. Nazwa gatunku nawiązuje do Arystotelesa, który w "Historii zwierząt" opisał biologię rozrodu tej ryby.
Spis treści |
Taksonomia [edytuj]
Autorstwo opisu tego gatunku pozostaje kwestią dyskusyjną. Sum Arystotelesa został opisany naukowo po raz pierwszy z Grecji przez Agassiza pod nazwą Glanis aristotelis[5] (syntypy: MCZ 7938 (6), USNM 55895 (1)). W 1890 Samuel Garman zakwestionował poprawność tego opisu i w oparciu o te same syntypy zaproponował nazwę Silurus aristotelis[6]. Stanowiska Garmana nie zostało jednomyślnie przyjęte przez taksonomów, ich zdania są podzielone[7].
Występowanie [edytuj]
Jeziora Trichonis, Lyssimachia i Amvrakia w zlewisku rzeki Acheloos w zachodniej Grecji. Introdukowany w dwóch jeziorach północnej i zachodniej Grecji.
Opis [edytuj]
Bardzo podobny do suma pospolitego (Silurus glanis), w odróżnieniu od niego posiada tylko 4 wąsy wokół otworu gębowego (2 długie w szczęce górnej i 2 krótkie w dolnej).
Rozród [edytuj]
W czasie tarła samiec przygotowuje gniazdo, do którego samica składa zapłodnioną ikrę. Samiec opiekuje się ikrą przez 3–10 dni, do wylęgu narybku.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Silurus aristotelis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 Silurus aristotelis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Ferraris Carl J., Jr. Checklist of catfishes, recent and fossil (Osteichthyes, Siluriformes), and catalogue of siluriform primary types (format pdf). „Zootaxa”. 1418, s. 1-628, 2007. ISSN 1175-5334 (ang.).
- ↑ Fritz Terofal, Claus Militz, Ryby słodkowodne, Warszawa : "Świat Książki", 1997, ISBN 83-7129-441-7
- ↑ Agassiz, L. (1857) Habits of the "Glanis" of Aristotle. Proceedings of the American Academy of Arts and Sciences, 3, 325–333.
- ↑ Garman, S. (1890) Silurus (Parasilurus) aristotelis. Bulletin of the Essex Institute, 22, 56–59.
- ↑ W. N. Eschmeyer: Catalog of Fishes (ang.). California Academy of Sciences. [dostęp 6 sierpnia 2009].
Bibliografia [edytuj]
- Ryby : encyklopedia zwierząt. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN : Dorota Szatańska, 2007. ISBN 978-83-01-15140-9.
- Josef Reichholf, Gunter Steinbach, Claus Militz: Wielka encyklopedia ryb : słodkowodne i morskie ryby Europy. Wiśniewolski Wiesław (tłum.). Warszawa: Muza, 1994. ISBN 83-7079-317-7.
- Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby słodkowodne. Leksykon przyrodniczy. Henryk Garbarczyk, Eligiusz Nowakowski i Jacek Wagner. Warszawa: Świat Książki, 1997. ISBN 83-7129-441-7.
- Silurus aristotelis. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 6 sierpnia 2009]
- Il siluro ellenico, Silurus aristotelis (Agassiz, 1857) (wł.). www.ichtiofauna.org, 2009. [dostęp 6 sierpnia 2009].