Sum rekini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sum rekini
Pangasianodon hypophthalmus[1]
(Sauvage, 1878)
Sum rekini
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd sumokształtne
Rodzina Pangasiidae
Rodzaj Pangasianodon
Gatunek sum rekini
Synonimy
  • Helicophagus hypophthalmus Sauvage, 1878
  • Pangasius hypophthalmus (Sauvage, 1878)
  • Pangasius sutchi Fowler, 1937
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg występowania i trasy wędrówek
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sum rekini[3] (Pangasianodon hypophthalmus) – gatunek słodkowodnej ryby sumokształtnej z rodziny Pangasiidae, poławiany gospodarczo i hodowany w celach konsumpcyjnych, pomimo dużych rozmiarów jest często spotykany jako ryba akwariowa. W Polsce sprzedawany w postaci mrożonych filetów pod handlową nazwą panga. Osiąga maksymalnie ok. 130 cm długości standardowej (SL) i 44 kg masy ciała.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rzeki Azji Południowo-Wschodniej. Ryba hodowana na skalę przemysłową w wodach dorzecza Mekongu, głównie w Wietnamie, Kambodży i Tajlandii. Wielkość produkcji osiągnęła w 2005 r. około 527 548 ton.

Ryba konsumpcyjna[edytuj | edytuj kod]

Sum rekini sprzedawany w Europie do celów konsumpcyjnych, pochodzący z hodowli w Wietnamie, spożywany przez dłuższy czas może być szkodliwy dla zdrowia[4]. Szczególnie nie powinny go spożywać kobiety w ciąży, ponieważ aby ryby rozmnażały się w sztucznych warunkach, podawany jest im hormon gonadotropina kosmówkowa lub Ovaprim[5].

W opinii Fundacji Programów Pomocy dla Rolnictwa FAPA wartość odżywcza tych ryb budzi zastrzeżenia naukowców, ze względu na metody hodowlane stosowane w produkcji (duże zagęszczenie ryb w często zanieczyszczonych akwenach, stosowanie w hodowli antybiotyków, środków bakteriobójczych, hormonów itp.). Poza tym mięso pangi, w porównaniu z rybami morskimi czy karpiem i pstrągiem, zawiera minimalne ilości cenionych przez dietetyków składników[6]. W tym samym opracowaniu stwierdzono, że spadek cen filetów suma rekiniego spowodowany jest obniżeniem jakości oferowanego surowca.

Mięso suma rekiniego charakteryzuje się niską zawartością niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych i witaminy E. Suma kwasów EPA i DHA (omega-3) w 100 g mięsa tej ryby wynosi 0,05 g[7], a witaminy E 0,11 mg/kg masy ciała[6].

Ryba akwariowa[edytuj | edytuj kod]

W literaturze akwarystycznej sum rekini jest bardziej znany pod nazwą Pangasius sutchi. Wymaga dużych zbiorników (o długości co najmniej 140 cm). Pływa i pobiera pokarm w toni wodnej, dlatego wymaga uważnego karmienia, nie pobiera pokarmu z dna zbiornika[8]. Jest rybą żarłoczną, szybko rosnącą.

Przypisy

  1. Pangasianodon hypophthalmus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Pangasianodon hypophthalmus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Moj 1985 ↓.
  4. Ta panga była niezdrowa (pol.). W: Kronika Tygodnia [on-line]. Grupa Wydawnicza Słowo. [dostęp 28 maja 2012].
  5. Legendre et al. Ovulation rate, latency period and ova viability after GnRH- or hCG-induced breeding in the Asian catfish Pangasius hypophthalmus (Siluriformes, Pangasiidae). „Aquatic Living Resources”. 13 (3), s. 145–151, 2000. doi:10.1016/S0990-7440(00)00148-0 (ang.). 
  6. 6,0 6,1 Ewa Siemieńska. Polski handel zagraniczny rybami, owocami morza i ich przetworami w 2008 roku (format pdf). „Agroekspres”. 564(18), 7 maja 2009. Fundacja Programów Pomocy dla Rolnictwa FAPA. 
  7. Lucyna Polak-Juszczak. Ryby z Zalewu Wiślanego lepsze od pangi. „Magazyn Przemysłu Rybnego”. 6 (60), 2007. 
  8. Kahl Wally, Kahl Burkard, Vogt Dieter: Atlas ryb akwariowych. Warszawa: Delta W-Z, 2000. ISBN 83-7175-260-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]