SuperMUC

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Budynek Leibniz-Rechenzentrum, w którym działa SuperMUC

SuperMUCsuperkomputer o mocy obliczeniowej 2,897 PFLOPS (wykonujący prawie 3 biliardy operacji zmiennoprzecinkowych na sekundę). Został wyprodukowany przez IBM w 2012 roku i zainstalowany w Leibniz-Rechenzentrum w Niemczech. W czerwcu 2012 był najszybszym superkomputerem w Europie i czwartym na świecie[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

SuperMUC jest zbudowany z ośmio- i dziesięciordzeniowych procesorów Intel Xeon Sandy Bridge z Hyper-Threadingiem, zamontowanych w serwerach IBM iDataPlex. Całkowity system obejmuje[2]:

System wykorzystuje system chłodzenia gorącą wodą Aquasar. Woda chłodząca procesory oddaje ciepło pasywnie, stygnąc do około 40 °C i jednocześnie ogrzewając budynki LRZ (procesory ogrzewają ją do około 70 °C). Pozwala to zrezygnować ze skomplikowanych i energochłonnych systemów chłodzenia i zwiększa efektywność energetyczną całego systemu[3]. Dzięki takiemu rozwiązaniu SuperMUC zużywa 3,4 MW mocy[1].

Wykorzystanie[edytuj | edytuj kod]

SuperMUC został zbudowany jako kluczowy element projektu PRACE. Jest wykorzystywany do obliczeń naukowych, obejmujących medycynę, astrofizykę, chromodynamikę kwantową, dynamikę płynów, chemię obliczeniową, genomikę i analizy trzęsień ziemi.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 TOP500 List - June 2012 (1-100) (ang.). TOP500, 2012-06-18. [dostęp 2012-06-18].
  2. SuperMUC Petascale System (ang.). Leibniz-Rechenzentrum. [dostęp 2012-06-18].
  3. First Commercial IBM Hot-Water Cooled Supercomputer to Consume 40% Less Energy (ang.). IBM, 20012-06-18. [dostęp 2012-06-18].