Supersmakosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Test języka na ilość kubków smakowych - niebieski barwnik

Supersmakosz (ang.Supertaster) — osoba, której zdolność odczuwania smaku jest wyższa o przeciętnej, przeważnie na skutek większej ilości kubków smakowych.

Profesor Linda Bartoshuk z Florida State University ze względu na ilość kubków smakowych (inny podział to np.[1]) podzieliła ludzi na[2]:

  • supersmakoszy (duża liczba brodawek)- około 25% osób w zachodnich społeczeństwach (około 35% kobiet i 15% mężczyzn), gdzie w Armenii to 40% społeczeństwa. Jeżeli nie lubisz czarnej kawy, brokułów i soku z grejpfrutów to możliwe, że jesteś supersmakoszem. Może to być uwarunkowane genetycznie[3][4]
  • smakoszy (przeciętna liczba brodawek)- około 50% osób
  • mało czułych na smak - około 25% osób

A ze względu na zmysł węchu, co jest bardzo pomocne smakoszom przy degustacji wina, ta sama profesor Linda May Bartoshuk dzieli ludzi na[5]:

  • wąchaczy minimalnych (25 proc. populacji)
  • wąchaczy o średnio wrażliwym zmyśle powonienia (50 proc.)
  • superwąchaczy (25 proc.)- gdzie znakomita większość tych ostatnich to kobiety.

Pani profesor zaproponowała prosty test na określenie czułości na smak, który można przeprowadzić samemu. Do testu potrzebna jest odrobina niebieskiego barwnika spożywczego, którym trzeba posmarować przednią część języka, przezroczysta nalepka, którą naklejamy na język i szkło powiększające, aby policzyć kubki smakowe. Jeżeli mamy poniżej 15 widocznych brodawek, to jesteśmy mało czułymi smakoszami, wynik 16-39 to wynik przeciętny, zaś wynik 40 i więcej (w innych źródłach 36 i więcej[6]) oznacza supersmakosza.

Obecnie najczęściej wyróżnia się cztery podstawowe smaki tj. słodki, słony, kwaśny oraz gorzki (czuły na alkaloidy w roślinach). W 2000 roku za piąty smak uznano umami, a w 2006 naukowcy australijskiego Deakin University ogłosili, że istnieje jeszcze szósty smak, czuły na kwasy tłuszczowe[7].

Przypisy

  1. Tablice Biologiczne. praca zbiorowa pod redakcją W. Mizerskiego. Warszawa: Adamantan, 2004. ISBN 83-7350-059-6
  2. Polityka nr 44/2013 [1]
  3. newsweek [2]
  4. bbc [3]
  5. 6win [4]
  6. dailymail [5]
  7. newsweek [6]