Suseł północno-amerykański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Suseł północno-amerykański
Urocitellus armatus[1]
Kennicott, 1863
suseł północno-amerykański
suseł północno-amerykański
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd wiewiórkokształtne
Rodzina wiewiórkowate
Podrodzina Xerinae
Plemię susły i świszcze
Rodzaj Urocitellus
Gatunek suseł północno-amerykański
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Suseł północno-amerykański[3] (Urocitellus armatus) – gryzoń z rodziny wiewiórkowatych[4][1] występujący w amerykańskich stanach: Idaho, Montana, Utah, Wyoming[2].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Suseł północno-amerykański po raz pierwszy został opisany przez Roberta Kennicott'a w 1863 roku i włączony do rodzaju Spermophilus[5]. W 2009 roku amerykańscy zoolodzy Kristofer M. Helgen, F. Russell Cole, Lauren Helgen i Don E. Wilson[5] przedstawili opracowanie rewidujące dotychczasowy podział systematyczny rodzaju Spermophilus. Spermophilus armatus został przez nich zaliczony do nowego rodzaju Urocitellus[5] utworzonego z dawnego podrodzaju Urocitellus Obolenskij[6] i otrzymał nazwę Urocitellus armatus[5].

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Typową lokalizacją gatunku jest zachodnia część USA, od południowo-zachodniej części stanu Montana, przez wschodnią część Idaho, zachód Wyoming po południową część Utah[2].

Suseł północno-amerykański na górze Timpanogos, w paśmie Wasatch, Utah

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Suseł północno-amerykański jest zwierzęciem stadnym, którego populacje żyją w dużych koloniach. Żywi się głównie zielonymi częściami roślin i nasionami, ale także bezkręgowcami (dżdżownicami), lub nawet małymi kręgowcami. Aktywność roczna trwa od kwietnia do sierpnia. Jesienią zapada w sen zimowy, wcześniej gromadząc zapasy tłuszczu w tkance tłuszczowej brunatnej, które są rezerwą energetyczną na czas hibernacji. Samice rodzą jeden raz w roku – zwykle w miocie jest 4–6 młodych. U. armatus zasiedla otwarte przestrzenie – najchętniej suche łąki, pastwiska lub pola uprawne. Mieszka w podziemnych norach[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Spermophilus armatus. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2011-11-01]
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Spermophilus armatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2011-11-01]
  3. Krzysztof Próchnicki, Piotr Duda, Tadeusz Grądziel, Stefan Męczyński, Ryszard Styka, Jan Śmiełowski: Suseł perełkowany. Świebodzin: Wydawnictwo Klubu Przyrodników, 2008, s. 140, seria: Monografie przyrodnicze. ISBN 978-83-87846-56-5.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Spermophilus armatus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2011-11-01]
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Kristofer M. Helgen, F. Russell Cole, Lauren Helgen, Don E. Wilson. Generic revision in the Holarctic ground squirrel genus Spermophilus. „Journal of Mammalogy”. 2 (90), s. 270–305, 2009 (ang.). 
  6. F.A. Karlik: Citellus (Urocitellus) undulatus Pallas, 1778. Long-Tailed Ground Squirrel, or Eversmann.s Souslik (ros.). agroatlas.ru. [dostęp 2011-10-04].