Suwak skalny
| Suwak skalny | |
| Gerbillus campestris[1][2] | |
| (Loche, 1867) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | gryzonie |
| Podrząd | Myomorpha |
| Nadrodzina | Muroidea |
| Rodzina | myszowate |
| Podrodzina | suwaki |
| Rodzaj | Gerbillus |
| Podrodzaj | Dipodillus |
| Gatunek | suwak skalny |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
Suwak skalny[4] (Gerbillus (Dipodillus) campestris) – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych. Pierwotnie takson lokowany był w rodzaju Gerbillus (Gerbillus campestris), później wydzielany do odrębnego rodzaju Dipodillus[1]. Ostatecznie gatunek zaliczany jest do taksonu Dipodillus który utracił rangę podrodzaju i jest włączony do rodzaju Gerbillus[5]. Suwak skalny zamieszkuje tereny Maghrebu[6].
Spis treści |
Systematyka [edytuj]
W 2010 roku tunezyjscy naukowcy z Laboratoire d'Ecologie Animale: Awatef Abiadh, M'barek Chetoui, Taher Lamine-Cheniti, Ernesto Capanna i Paolo Colangelo, opublikowali wyniki badań filogenetycznych z wykorzystaniem mitochondrialnego genu cytochromu b, które wskazały konieczność rewizji dotychczasowego podziału systematycznego, oraz wydzielenie z Gerbillus kilka podrodzajów: w tym Dipodillus, który tym samym traci rangę rodzaju. Autorzy stwierdzili, że gatunek suwak skalny winien zostać zaliczony do tak określonego podrodzaju[5].
Zasięg występowania [edytuj]
Zamieszkuje głównie Afrykę Północną na terenie Algierii, Egiptu, Libii, Mali, Maroka, Nigeru, Sudanu i Tunezji oraz prawdopodobnie Afganistanu, Czadu, Mauretanii i Sahary Zachodniej[3][6].
Kopalne ślady występowania [edytuj]
Kopalne ślady przodków G. campestris są odnajdywane na terenach Maghrebu (El Melah, Chrafate i Ez Zarka w Algierii[7]) i są datowane na wczesny plejstocen. Gatunek zachował znaczną stabilność morfologiczną[1].
Charakterystyka [edytuj]
Jak reszta suwaków żyje na pustynnych, skalistych lub piaszczystych terenach, gdzie okres wegetacji jest bardzo krótki. Ich dieta obejmuje orzechy, trawę, korzenie. Prowadzą nocny tryb życia drążą tunele o długości niespełna 70 cm.
Ochrona [edytuj]
W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (niższego ryzyka)[3].
Przypisy [edytuj]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 E. Stoetzel, S. Bailon, R. Nespoulet, M.A. El Hajraoui i inni. Pleistocene and holocene small vertebrates of El Harhoura 2 cave (Rabat-Témara, Morocco): an annotated preliminary taxonomic list. „Historical Biology”. 22 (1), s. 303 — 319, 29 March 2010. Taylor&Francis. doi:10.1080/08912960903461288. ISSN 1029-2381 (ang.).
- ↑ Gerbillus campestris[1] w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Gerbillus campestris[1]. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Pawilon 24 - Drobne ssaki (pol.). zoo.poznan.pl. [dostęp 2012-07-08].
- ↑ 5,0 5,1 Awatef Abiadh, M'barek Chetoui, Taher Lamine-Cheniti, Ernesto Capanna i inni. Molecular phylogenetics of the genus Gerbillus (Rodentia, Gerbillinae): Implications for systematics, taxonomy and chromosomal evolution. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 56 (2), s. 513-518, 2010-08. Elsevier (ang.).
- ↑ 6,0 6,1 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Dipodillus (Petteromys) campestris. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 8 lipca 2012]
- ↑ Y. Ouhabi, M. Aberkan. Recent Quaternary fossil mammals of Chrafate and Ez Zarka. The origin of modern fauna in the Northern Rif (NW Morocco, Northern Africa). „Geologica Acta”. 1 (3), s. 277-288, 2003.
