Swaminarajan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bhagawan Swaminarajan pod drzewem nim

Bhagawan Swaminarajan ( gudżarati સ્વામિનારાયણ, dewanagari: स्वामीनारायण, trl. Svāmīnārāyaṇa, właściwie ang. Ghanashyam Pande ) ( ur. 2 kwietnia 1781 – zm. 1 czerwca 1830 ) – hinduistyczny guru, twórca nurtu Swaminarayan zaliczanego do wisznuizmu.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ghanashyam urodził się w miejscowości Chhapia położonej 14 kilometrów od Ajodhji w stanie Uttar Pradeś w Indiach. Dzień narodzin 2 kwietnia był w 1781 równocześnie dniem obchodów rocznicy narodzin księcia Ramy ( Ramanawani ). Jego rodzice Hariprasad Pande i matka Premawati pochodzili z warny braminów . Zmarli , gdy miał jedenaście lat. Wtedy rozpoczął siedmioletnią wędrówkę jako brahmaćari o imieniu Nilkanth ( ang. Neelkanth ). Wisznuicki Swami Ramananda (ur. 1739) udzielił mu około 1800 dikszy i nowego imienia Swami Sahadźanand. Mimo młodego wieku, mianował go w publicznej ceremonii w Jetpur ( południowa Saurashtra ) swoim sukcesorem i niedługo potem umarł. Prowadził działalność religijną w Gudżracie, Kathiawar , Kutch . W roku 1814 poparł Brytyjczyków w pacyfikacji Saurasztry[1]. W ostatnich dziesięciu latach życia przyczynił się do powstania sześciu dużych mandirów ( hinduistycznych świątyń ) w stanie Gudżarat, są to miasta : Ahmedabad, Bhuj, Vadtal, Junagadh, Dholera, Gadhada.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Swaminarajan pozostawił po sobie w szczególności :

  • Śikṣapātrī (212 wersów, 1826)
  • Vācanāmritam ( kazania publiczne z okresu 21 listopada 1819 - 25 lipca 1829 )
  • Lekh ( 1827 )

Kanon nauk[edytuj | edytuj kod]

Teksty hinduistyczne polecane przez Swamiego Sahadżanandę swoim ówczesnym zwolennikom to[2] :

  1. Wedy
  2. Wedantasutry Wjasy
  3. Bhagawatapurana
  4. 1000 imion Wisznu z Mahabharaty
  5. Bhagawadgita
  6. Widurniti
  7. Śri Wasudew Mahatmya z Skandapurany
  8. Jadźńawalkja Smryti

Doktryna[edytuj | edytuj kod]

  • nauczał ahimsy
  • wymagał stosowania pożywienia bezmięsnego i zabraniał spożywania używek
  • zwalczał tendencje erotyczne w tradycjach kultu Kryszny
  • udowadniał możliwość przeprowadzania ceremonii jadźńa bez potrzeby zabijania (a nawet udziału) zwierząt

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Swami. W: Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red.nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 248, seria: Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy". ISBN 83-7132-370-0. Cytat: wspomógł Anglików w "pacyfikacji".
  2. Raymond Brady Williams: An intoduction to Swaminarayan Hinduism. Wyd. 1. Cambridge: Cambridge University Press, 2001, s. 184-5. ISBN 0-521-65422-X. (ang.)