Swarloka
Swarloka, Swarga - w hinduizmie to sfera w zaświatach , trzecia pośród saptaloka. Jest siedzibą i niebem Indry. Nazywana jest Światem Mahendry ( Światem Wielkiego Indry ) w komentarzu Jogabhaszja do wersu III.26 Jogasutr Patańdźalego.
Spis treści |
Braminizm [edytuj]
Mitologia bramińska swarlokę określa terminami :
- Swarga
- Trinaka,
- Triwisztapa
- Nakaprisztha.
Niezależnie jednak od formy, terminy te oznaczają raj boga Indry [1]
Bhagawadgita [edytuj]
W treści Bhagawadgity (9.20), swarga to pośrednia kraina niebiańska. Zamieszkują ją bóstwa i zmarli , którzy za życia prowadzili cnotliwe życie , modlili się do bóstw i spełniali dedykowane bóstwom ofiary jadźńa. Pełni dla nich rolę raju. Jednak gdy wyczerpie się ich karma nagromadzona wskutek pobożnego życia w zgodzie z dharmą, będą zmuszeni opuścić swargę i ponownie reinkarnować na Ziemi . Według wykładni nauk z Bhagawadgity, osiągnięcie swargi nie jest równoznaczne z uzyskaniem wyzwolenia [2].
Jogabhaszja [edytuj]
Wjasa opisuje, iż swarlokę zamieszkuje sześć klas istot niebiańskich ( dewaicznych ) :
- grupa trzydziestu trzech
- agniszwatta
- jamja
- tuszita
- aparinirmitawaśawartin
- parinirmitawaśawartin
Wszystkie posiadają samorodne ciała, umiejętności aiśwarja czyli osiem wielkich siddhi a siłą woli potrafią spełniać swoje pragnienia. Czas ich życia to jedna kalpa. Mieszkańcy świata Indry doświadczają rozkoszy ( kama ). Ich życzenia spełniają najpiękniejsze i najczulsze z nimf ( apsary ) [3] .
Wisznupurana [edytuj]
Swargaloka , jako Sfera Nieba zawiera się w przestrzeni pomiędzy Słońcem a Gwiazdą Polarną ( Dhruwa ). Tak jak i na bhurloce ( czyli Ziemi ), mieszkańcy tej sfery nie są wolni od odpowiedzialności za skutki swoich czynów ( obowiązuje prawo karmy ) [4] .
Krijajoga [edytuj]
Filozofia krijajogi nazywa swarlokę terminem mahaśunja (Wielka pustka) [5].
Przypisy
- ↑ Swarga. W: Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 248, seria: Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy". ISBN 83-7132-370-0.
- ↑ Swarga. W: Georg Feuerstein: Joga - Encyklopedia. Maria Kużniak (tłum.). Wyd. 1. Poznań: Wydawnictwo BRAMA, 2004, s. 278. ISBN 83-914652-5-X.
- ↑ Księga trzecia. W: Leon Cyboran: Klasyczna joga indyjska. Jogasutry przypisywane Patańdżalemu i Jogabhaszja czyli komentarz do Jogasutr przypisywany Wjasie. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA, 1986, s. 167, seria: Biblioteka Klasyków Filozofii. ISBN 83-01-05354-2.
- ↑ Dodatek III. Charakterystyka Lok, czyli Sfer Kosmicznych według Wisznu Purany. W: Andrzej Wierciński: Magia i religia. Szkice z antropologii religii. Wyd. 1. Kraków: Zakład Wydawniczy >>NOMOS<<, 2000, s. 278-279. ISBN 8385527192.
- ↑ I.13. W: Jnanavatar Swami Sri Yukteswar Giri: Kaivalya Darsanam. The Holy Science. Wyd. 7. Los Angeles: Self-Realization Fellowship, 1972, s. 14. ISBN 0876120516.
|
|||||||
