Swarożyc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Swarożycsłowiański bóg ognia ofiarnego i domowego (według Gieysztora), czczony na Połabiu.

Jego imię wskazuje na patronimicum od Swaróg, co dało początek przypuszczeniom, że jest prawdopodobnie synem Swaroga, a tym samym podstawy do utożsamiania go z Dadźbogiem. Aleksander Brückner i Henryk Łowmiański uważali, że Swaróg (czczony na Rusi) i Swarożyc (czczony na Połabiu), to w istocie ten sam bóg pogański, zaś imię Swarożyc to deminutivum, czyli zdrobnienie.

Pierwszy raz imię bóstwa w tradycji Słowiańszczyzny zachodniej wymienił Bruno z Kwerfurtu w liście do cesarza Henryka II z 1008/9 r. w formie Zuarasiz diabolus.[1] Według kroniki Thietmara świątynia Swarożyca (Zuarasici) znajdowała się w Radogoszczy, co dało podstawę do utożsamiania Swarożyca z Radogostem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gieysztor A., Mitologia Słowian, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2006. ISBN 83-235-0234-X
  • Kempiński A., Encyklopedia mitologii ludów indoeuropejskich, Iskry 2001, ISBN 83-207-1629-2
  • Strzelczyk J., Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian, Wydawnictwo Rebis, Poznań 2007, ISBN 978-83-7301-973-7

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Henryk Łowmiański, Podstawy gospodarcze formowania się państw słowiańskich, Warszawa 1953, s.24