Swen III Grade

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Swen III Grade
Swen.jpg
król Danii
(współrządy z Kanutem V i Waldemarem Wielkim)
Okres panowania od 1146
do 1157
Dane biograficzne
Dynastia Estrydsenidzi
Urodziny  ?
Śmierć 1157
Ojciec Eryk II Pamiętny
Żona Adela miśnieńska
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Swen III Grade (duń. Svend 3. Grathe) (? – 1157) – król duński w latach 1146–1157. Syn Eryka II. Współrządził z Kanutem V i Waldemarem Wielkim.

Gdy w roku 1146 Eryk Jagnię wycofał się z rządzenia krajem, Swen został królem Zelandii i Skanii, natomiast władcą Jutlandii został Kanut. Sytuacja ta doprowadziła do wojny. Kanut został zepchnięty do Niemiec, gdzie udało mu się utworzyć armię. W 1152 niemiecki król (później cesarz) Fryderyk Barbarossa poparł dążenia Kanuta do zapanowania nad całym terytorium Danii. W roku 1154 walki rozpoczęły się ponownie. Tym razem Kanut sprzymierzył się z Waldemarem, synem Kanuta Lavarda, który dotychczas wspierał Swena. W rezultacie Swen musiał opuścić Danię. Powrócił w roku 1157; sytuacja ustabilizowała się po podziale Danii na trzy części:

  1. Jutlandia - Waldemar
  2. Zelandia - Kanut
  3. Skania - Swen

Aby uczcić zakończenie wieloletnich walk, Swen zaprosił współrządzcych na spotkanie pojednawcze w Roskilde (9 sierpnia 1157). Podczas spotkania ludziom Swena udało się zamordować Kanuta, natomiast ranny Waldemar zdołał zbiec. 23 października Waldemar i Swen spotkali się ponownie - stoczyli krótką, ale brutalną bitwę pod Grathe Hede. Swen został wzięty do niewoli i stracony ciosem topora. Królem całej Danii został Waldemar.


Poprzednik
Eryk III Jagnię
National Coat of arms of Denmark.svg Władcy Danii
1146–1157 (współrządy)
1. Swen III Grade
2. Kanut V
3. Waldemar I Wielki
National Coat of arms of Denmark.svg Następca
Waldemar I Wielki