Swietłana Surganowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Swietłana Surganowa
Swetlana Surganowa.jpg
Imię i nazwisko Светлана Яковлевна Сурганова
Data i miejsce urodzenia 14 listopada 1968
Leningrad
Pochodzenie  Rosja
Instrument gitara, skrzypce
Zawód muzyk
kompozytor
poeta
Aktywność 1987 do dziś
Zespół
Nocni Snajperzy (Nochnyje Snajpery), Surganowa i Orkiestra

Swietłana Jakowlewna Surganowa, ros. Светлана Яковлевна Сурганова (ur. 14 listopada 1968 w Leningradzie) – rosyjska piosenkarka, poetka i kompozytorka, założycielka i obecnie solistka zespołu Surganowa i Orkiestra. Jest jedną z ikon środowiska rosyjskich lesbijek, głownie dzięki tekstom swoich piosenek i licznym wypowiedziom, popierającym ruchy LGBT[1]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Swietłana urodziła się14 października 1968 roku w Leningradzie. Wychowywała ją przybrana matka, Lia Surganowa, doktor biolgii, wraz ze swoją matką. Przybrana matka od najwcześniejszych lat budziła w Swietłanie zainteresowanie muzyką i literaturą. Stosunki między nimi nie układały sie jednak najlepiej. Moment, kiedy macocha podczas kłótni wyjawiła Swietłanie, że nie jest jej biologiczną matką był przełomowy: relacje między przybraną matką i Swietą zaczęły być bliskie. [2]Swietłana ukończyła szkołę muzyczną w klasie skrzypiec, a następnie szkołę medyczną i Uniwersytet padiatryczny w Petersburgu. Piosenki zaczęła pisać w wieku 14 lat, pierwszą pod wpływem przeżyć związanych z pierwszą miłością. Będąc uczennicą 9. klasy stworzyła swoją pierwszą grupę muzyczną pod nazwą Kamerton. Drugi zespół, Liga, założyła w okresie studiów medycznych. Grupa była laureatem wielu konkursów muzyki studenckiej. Później wraz z Piotrem Małachowskim, wykładowcą uczelni medycznej, założyła zespół Coś innego (Нечто иное). Zespół dał szereg koncertów, brał udział w wielu akcjach i festiwalach. Repertuar grupy składał się z piosenek autorstwa jej członków, również Surganowej, a także tekstów współczesnych poetów.

Nocni snajperzy[edytuj | edytuj kod]

Wraz z Dianą Arbeniną Swietłana założyła w sierpniu 1993 roku zespół muzyczny Nocni snajperzy (który z początku miał postać duetu, by później przekształcić się w grupę rockową. W jego składzie Swietłana brała udział w nagraniu albumów Kropla dziegciu w beczce miodu (Капля дёгтя в бочке мёда), Dziecięece gaworzenie (Детский лепет) Diamentowy Brytyjczyk (Алмазный британец), Kanarski (Канарский) Żywy (Живой), Rubież (Рубеж) i Tsunami Цунами). Jednocześnie do roku 1996 kontynuowała występy z grupą Coś innego. W okresie działanie grupy Nocni snajperzy Swietłana wraz z Dianą wydały dwa zbiory wierszy: Draństwo (Дрянь) i Cel (Цель) W roku 2002 oficjalnie wydały swoje wiersze i piuosenki w książce Patrontasz (Патронташ). Swietłana opuściła grupę w grudniu 2002.


Surganowa i orkiestra[edytuj | edytuj kod]

Historia grupy Surganowa i orkiestra rozpoczęła się w roku 2002, kiedy Swietłana porzuciła zespół Nocni snajperzy, co stało się powodem licznych komentarzy w prasie i wśród fanów. W kwietniu 2003 w sali koncertowej przy Dworcu Fiskim w Sankt Petersburgu miał miejsce pierwszy występ nowej grupy Surganowa i orkiestra, powstałej w wyniku starań Swietłany, gitarzysty Walerija Tchaja i muzyków mało wcześniej znanej grupy Siewier Kombo[3]. W ciągu niespełna roku Swietłana wraz z kolegami stworzyła, nagrała i już w 2003 roku wypuściła debbiutancki album Czy to nie ja ("Неужели не я"), sprzedany w nakładzie ponad 100 tys. egzemplarzy.

W roku 2004 grupa Surganowa i orkiestra otrzymała prestiżową nagrodę czasopisma FUZZ Piosenka roku (Песня года). Utwory z albumu Czy to nie ja długo nie schodziły z pierwszych miejsc list przebojów, szczególnie piosenki Murakami (Мураками) i Boli (Больно). Grupa nagrała klip Statki (Корабли), który z powodzeniem był puszczany w MTV i w MUZ-TV (МУЗ-ТВ); następnie udała się na bardzo udane tournee obejmujące ponad sto rosyjskich i zagranicznych miast. Następne albumy również cieszyły się powodzeniem, jeden z nich, Sól (Соль), wszedł do dziesiątki najlepszych rokowych albumw w Rosji w rankingu czasopisma Rosyjski reporter (Русский репортер)[4].

W roku 2008 razem z Aleksandrem Sokorowem, Igorem Konem, Mariną Czen i Sarą Waters była członkiem jury Międzynarodowego Festiwalu Kinowego LGBT ”Tuż obok”.

Swietłana Surganowa ogłasza zwycięzcę Festiwalu LGBT "Tuż obok"

W maju 2009 Swietłana weszła s skład jury pierwszego Festiwalu Filmu Krótkometrażowego Aktualna Mieszanka (Актуальная Смесь)

W 120. rocznicę urodzin Anny Achmatowej Swietłana zaprezentowała książkę mówioną zawierającą wiersze poetki. W nagraniu prócz Surganowej brały udział Jelena Debranska, Karinna Moskalenko, Kira Lewina, Margarita Byczkowa, Oksana Bazilewicz i Ałła Osipienko.

W 2011 roku Swietłana wydała album Zobaczymy się wkrótce (Увидимся скоро), nagrany w studio w Hamburgu.

Obecnie grupa aktywnie koncertuje w wielu krajach świata, na Dalekim Wschodzie, Europie Zachodniej i Ameryce, przy pełnych salach wielbicieli nieprostej, polifonicznej muzyki i poezji.

Wydane prace[edytuj | edytuj kod]

Poezja i malarstwo Surganowej zostały opublikowane w następujących książkach:

  • Draństwo (Дрянь) (1996, wiersze, obrazy)
  • Cel (Цель) (1996, teksty piosenek, obrazy)
  • 30 piosenek Nocnych Snajperów (30 песен Ночных Снайперов» (2002, nuty, akordy, teksty)
  • Patrontasz (Патронташ) (2002, teksty piosenek, wiersze, obrazy)
  • Poeci rosyjskiego rocka. Tom 10 (Поэты русского рока. Том 10) (2005,teksty piosenek, wiersze)
  • Zeszyt słów (Тетрадь слов) (2012)
  • Książka listów (Книга писем) (2013)

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W wieku 28 lat Swietłana zachorowała; cierpiała na niedomagania ze strony przwodu pokarmowego. Próbowała, mając wykształcenie medyczne, leczyć się sama, jednak bezskutecznie. Trafiła do szpitala, gdzie stwierdzono perforację jelita grubego, a wkrótce potem otrzymała diagnozę: rak jelita grubego. Przeszła dwie poważne operacje, jednak mimo osłabienia i pokanej utraty wagi ciała (ważyła 42 kg) nie przerwała działalności, brała udział w koncertach. Choroba trwała 8 lat i w tym okresie artystka była poddana 5 operacjom, ostatnia miała miejsce w 2005 roku. [5]

Swietłana Surganowa nigdy nie zaprzeczała swojej homoseksualnej orientacji [6].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Oficjalna strona Swietłany Surganowej

Oficjalny kanał Swietłany na You Tube

Przypisy