Swietłana Surganowa
| Swietłana Surganowa | |
 |
|
| Imię i nazwisko | Светлана Яковлевна Сурганова |
| Data i miejsce urodzenia | 14 listopada 1968 Leningrad |
| Pochodzenie |  Rosja |
| Instrument | gitara, skrzypce |
| Zawód | muzyk kompozytor poeta |
| Aktywność | 1987 do dziś |
| Zespół | |
| Nocni Snajperzy (Nochnyje Snajpery), Surganowa i Orkiestra | |
Swietłana Jakowlewna Surganowa (Светлана Яковлевна Сурганова) (ur. 14 listopada 1968 w Leningradzie) – rosyjska piosenkarka, poetka i kompozytorka, założycielka i obecnie solistka zespołu Surganowa i Orkiestra.
Surganowa i orkiestra [edytuj]
Historia grupy Surganowa i orkiestra rozpoczęła się w roku 2002, kiedy to jedna z założycielek grupy Nocni snajperzy (Ночные Снайперы), Swietłana Surganowa porzuciła ten zespół , co stało się powodem licznych komentarzy w prasie i wśród fanów. W kwietniu 2003 w sali koncertowej przy Dworcu Fiskim w Sankt Peterburgu miał miejsce pierwszy występ nowej grupy Surganowa i orkiestra, powstałej w wyniku starań Swietłany, gitarzysty Walerija Tchaja i muzyków mało wcześniej znanej grupy Sewier Kombo[1]. W ciągu niespełna roku Swietłana wraz z kolegami stworzyła, nagrała i już w 2003 roku wypuściła debbiutancki album Czy to nie ja ("Неужели не я"), sprzedany w nakładzie ponad 100 tys. egzemplarzy.
W roku 2004 grupa Surganowa i orkiestra otrzymała prestiżową nagrodę czasopisma FUZZ Piosenka roku (Песня года). Utwory z albumu Czy to nie ja długo nie schodziły z pierwszych miejsc list przebojów, szczególnie piosenki Murakami (Мураками) i Boli(Больно). Grupa nagrała klip Statki (Корабли), który z powodzeniem był puszczany w MTV i w MUZ-TV (МУЗ-ТВ); następnie udała się na bardzo udane tournee obejmujące ponad sto rosyjskich i zagranicznych miast. Następne albumy również cieszyły się powodzeniem, jeden z nich, Sól (Соль), wszedł do dziesiątki najlepszych rokowych albumw w Rosji w rankingu czasopisma Rosyjski reporter (Русский репортер)[2].
Obecnie grupa aktywnie koncertuje w wielu krajach świata, na Dalekim Wschodzie, Europie Zachodniej i Ameryce, przy pełnych salach wielbicieli nieprostej, polifonicznej muzyki i poezji.
