Swilengrad

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Swilengrad
Свиленград
Herb
Herb Swilengradu
Państwo  Bułgaria
Obwód Chaskowo
Gmina Swilengrad
Kmet Georgi Manopow
Powierzchnia 79,686 km²
Wysokość 60 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

18 065[1][2]
Nr kierunkowy 0379 [3]
Kod pocztowy 6500[4]
Tablice rejestracyjne X
Położenie na mapie Bułgarii
Mapa lokalizacyjna Bułgarii
Swilengrad
Swilengrad
Ziemia 41°46′08,04″N 26°12′06,48″E/41,768900 26,201800
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Bułgaria
Widok na Stary Most
Swilengrad
Swilengrad
Hotel Princess
Dworzec kolejowy

Swilengrad (bułg. Свиленград, tur. Mustafapaşa[5]) – miasto w południowej Bułgarii, w obwodzie Chaskowo; siedziba administracyjna gminy Swilengrad. Według danych Narodowego Instytutu Statystycznego w Bułgarii, 31 grudnia 2011 roku miasto liczyło 18065 mieszkańców.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Ulokowany przy granicy z Turcją i Grecją, znajduje się tu ważne drogowe i kolejowe przejście graniczne. Swilengrad położony jest na międzynarodowej trasie kolejowej łączącej Stambuł z Sofią, Bukaresztem i Budapesztem. Rozmieszczony jest po obu brzegach rzeki Maricy i nad rzeką Kanaklijską.

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Temperatura w styczniu wynosi +2,5 stopnie Celsjusza, roczna amplituda wynosi poniżej 20 stopni Celsjusza. Wiatry wieją od północy miasta, wiatry od południowej strony są rzadkością. W regionie Swilengradu, a zwłaszcza w dolinie Maricy występują typowe lasy wierzbowe, topolowe oraz dęby i graby, z fauny pól uprawnych zachowały się tu zające, kuropatwy, przepiórki itd. W Swilengradzie występują okresowe trzęsienia Ziemi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Warunki naturalne w regionie Swilengradu i jego strategiczne położenie geograficzne powodowało, że miejsce to było zamieszkane już od starożytności. Najstarsze ślady życia pochodzą z późnej epoki kamiennej. W okresie brązu i żelaza tereny wokół dzisiejszego Swilengradu zamieszkiwane były przez plemiona trackie. Później Rzymianie wybudowali tutaj na wzgórzu Hisarlaka fortecę. w 1205 roku wojska Kałojan pod panowaniem Baldwina I pokonała ówczesny Swilengrad co spowodowało dostanie się Bułgarii pod panowanie osmańskie. W 1529 roku został wybudowany most na Marice, który połączył dwie części Swilengrada. W 1843 roku powstała pierwsza szkoła. W 1871 roku Wasyl Lewski założył tajny komitet rewolucyjny. W 1912 roku Swilengrad po wojnach bałkańskich zostaje przywrócony do terytorium Bułgarii[6].

Demografia[edytuj | edytuj kod]


    Liczba mieszkańców
    Źródło: Национален Cтатистически Институт[7]

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Największe znaczenie gospodarcze ma tutaj produkcja zbóż, sezamu, tytoniu, bawełny i owoców pestkowych to jest migdałów, brzoskwini i moreli. Winnice zapewniają tutaj wysoki poziom cukru winogronom przez co tutejsze wino jest wysokiej jakości.

Struktury wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Głównie prawosławie. Znajdują się trzy cerkwie, a także istnieje kościół protestancki.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do najważniejszych zabytków miasta zalicza się Stary Most (bg. Старият мост) zbudowany przez Turków Osmańskich w 1529 roku.

Osoby związane ze Swilengradem[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ujednolicony system ewidencji ludności oraz usług administracyjnych dla ludności.
  2. Populacja według miejsca zamieszkania i płci (bułg.). [dostęp 2011-01-02].
  3. Numery kierunkowe w Bułgarii.
  4. Kod pocztowy.
  5. Nazewnictwo.
  6. [Миналото на Свиленград История на града до 1913 година, ИОФ, София-1990, Ат. Разбойников, Спас Разбойников Historia Swilengradu].
  7. Национален статистически институт: НСИ: НАЦИОНАЛЕН РЕГИСТЪР НА НАСЕЛЕНИТЕ МЕСТА (bułg.). 2011-12-31.
  8. Miasta partnerskie Swilengradu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]