Switun (biskup Winchesteru)
| Switun Swithun |
|
| Biskup Winchesteru | |
 Posąg św. Swituna w katedrze w Stavanger |
|
| Kraj działania | Wessex |
| Data urodzenia | IX wiek |
| Data i miejsce śmierci | 2 lipca 862 Winchester |
| biskup Winchesteru | |
| Okres sprawowania | 852-862 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Sakra biskupia | data nieznana |
Switun (Swithun, Swithin; data urodzenia nieznana; zm. 2 lipca 862) – średniowieczny benedyktyn, biskup Winchesteru, święty kościoła katolickiego, prawosławnego i anglikańskiego.
Switun urodził isę na początku IX wieku w zamożnej anglosaskiej rodzinie w Wessex. Wykształcenie uzyskał w klasztorze przy katedrze w Winchester, którego później został opatem[1]. Święceń kapłańskich udzielił mu biskup Winchesteru Helmstan[2]. Należał do elity intelektualnej swoich czasów, był nauczycielem królów Wessex Ethelwulfa i jego syna Alfreda[1][2][3].
30 października 852 arcybiskup Canterbury Ceolnoth wyświęcił go na biskupa diecezji Winchester[2][4]. Jako biskup Swithun dał się poznać jako człowiek bardzo pobożny, oddany bogu i miłosierny. Znany jest również jako budowniczy mostu na Itchen[2], według przekazów miał osobiście doglądać robotników, niemal nie schodząc z budowy[1]. Switun znany był również z licznych fundacji dla nowopowstałych kościołów oraz z remontów starszych świątyń[2].
Switun zmarł w opinii świętości 2 lipca 862 roku z przyczyn naturalnych[3]. Pochowany został, zgodnie z jego ostatnią wolą, nie w katedrze, lecz na jej dziedzińcu, tak, by pielgrzymi mogli deptać jego grób[1]. Kolejnym biskupem diecezji Winchester został biskup Ealhferth.
15 lipca 971 roku biskup Etelwold dokonał translacji, umieszczając relikwie świętego wewnątrz świątyni, a jednocześnie nie łamiąc jego ostatniej woli: przebudował katedrę tak, by grób znalazł się wewnątrz jej murów[2][4]. Tak powstało sanktuarium św. Swituna, do którego udawały się liczne pielgrzymki. Król Edgar ofiarował drogocenny relikwiarz, w którym w 974 złożono szczątki Swituna[2]. Przy tej okazji dokonano również podziału relikwi. Głowę w 1006 roku zabrał do katedry w Canterbury biskup Alfega, a ramię otrzymało opactwo w Peterborough[2]. Pozostałe relikwie przeniesiono w 1093 do nowowybudowanej katedry w Winchester[4], gdzie pozostawały aż do reformacji i później do najazdu wojsk Oliwera Cromwella i zniszczenia katedry. Relikwia czaszki świętego odnaleziono w XIX wieku w katedrze w Evreaux[2].
Kult [edytuj]
Miejsce spoczynku Swituna stało się od samego początku celem licznych pielgrzymek. W opowiadaniach przetrwały liczne relacje z wielu cudów, jakie miały dokonać się za sprawą świętego.
Switun jest patronem:
- dwóch miast - Winchesteru w Anglii i Stavanger w Norwegii[2]
- sadowników uprawiających jabłka (deszcz w dniu św. Swituna "chrzci jabłka")[5]
- deszczu, przynoszącego ulgę po suszy[2].
W ikonografi przedstawiany jest w szatach biskupich, a jego atrybutami są: mitra, pastorał, paliusz, most, księga, zgniecione jajka pod stopami, jabłko[2].
Dniem wspomnienia świętego Swituna jest 15 lipca[3].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 St Swithun (ang.). Britannia. [dostęp 2011-10-04].
- ↑ 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 św. Swithun z Winchester (pol.). Święci Pańscy. [dostęp 2011-10-04].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Swithun (ang.). Saints.SQPN. [dostęp 2011-10-04].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 St. Swithin (ang.). W: Catholic Encyclopedia [on-line]. New Advent. [dostęp 2011-10-04].
- ↑ St. Swithin's Day (ang.). British Life & Culture. [dostęp 2011-10-04].
| Poprzednik Helmstan |
 |
Biskup Winchesteru 852-862 |
|
Następca Alfred |
