Syberia (gra komputerowa)
| Syberia | |
|---|---|
 Aralbad |
|
| Producent | Microïds |
| Wydawca | Microïds |
| Dystrybutor | Cenega Poland (2002-2009) IQ Publishing |
| Projektant | |
| Kompozytor | Nick Varley Dimitri Bodiansky |
| Silnik | Syberia |
| Data wydania | |
| Gatunek | |
| Tryb gry | gra jednoosobowa |
| Kategorie wiekowe | |
| Platforma | Windows, PlayStation 2, Xbox, Nintendo DS |
| Nośniki |
CD (2) |
| Wymagania |
Intel Pentium III 550 MHz, 64 MB RAM, karta dźwiękowa, akcelerator 3D |
| Kontrolery | mysz, klawiatura, gamepad |
Syberia – komputerowa gra przygodowa typu wskaż i kliknij wydana przez firmę Microïds w roku 2002. Syberia nie zawiera żadnych elementów zręcznościowych. Gra zyskała dużą popularność wśród graczy grających w gry przygodowe[potrzebne źródło].
Autorem Syberii jest Benoît Sokal - twórca L'Amerzone. Gra w Polsce została wydana przez Cenegę. Autorzy w 2004 roku wydali sequel gry – Syberię II.
Spis treści |
Fabuła gry[edytuj]
Główny wątek[edytuj]
Główną bohaterką gry jest amerykańska prawniczka Kate Walker, która przybyła do miejscowości Valadilene (fikcyjna wioska, w której rozpoczyna się gra) we francuskich Alpach, aby sfinalizować zakup fabryki mechanicznych zabawek przez amerykański koncern. Jednak na miejscu okazuje się, że Anna Voralberg - osoba, która miała podpisać akt sprzedaży, nie żyje, a jedyny spadkobierca, Hans Voralberg, przebywa w Rosji. Zadaniem Kate będzie odnalezienie Hansa.
Miasta[edytuj]
W czasie podróży na Syberię Kate Walker będzie kilkakrotnie zatrzymywać się w różnych miejscowościach. Jej zadaniem będzie usuwać wszelkie przeszkody prawne i fizyczne, które będą uniemożliwiały odjazd. Gracz zwiedzi cztery fikcyjne miejscowości: małe, urocze Valadilene (Szwajcaria), miasteczko uniwersyteckie Barrockstadt (Niemcy), niemal opuszczony kompleks przemysłowy Komkolzgrad (Rosja) i uzdrowisko Aralbad (Rosja).
Technikalia[edytuj]
Grafika, tak samo jak na przykład w Najdłuższej podróży, składa się z trójwymiarowych postaci i dwuwymiarowych teł. Lokacje, mimo że są płaskie, są misternie wykonane. Autorzy starali się, aby gra miała bardzo tajemniczy i mistyczny wygląd[potrzebne źródło].
Dźwięki otoczenia są bogate i liczne, ale do gry skomponowano tylko cztery dłuższe utwory odtwarzane w tle. Zagadki w grze nie są tak trudne, jak w niektórych grach przygodowych, ale potrafią zatrzymać na pewien czas. Miejsca, które gracz zwiedza, są obszerne, ale prawie opuszczone przez ludzi. Innowacją jest to, że Kate może posługiwać się telefonem komórkowym – może wykonywać rozmowy (czasem jest to potrzebne, aby poruszyć fabułę dalej), a także odbierać połączenia np. od zniecierpliwionego przełożonego, narzeczonego, przyjaciółki, czy matki. W czasie dialogu z postaciami gracz ma do wyboru różne tematy do rozmowy.
Linki zewnętrzne[edytuj]
|
|||||
