Sygurd Wiśniowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sygurd Wiśniowski - 1892
(fot.Jan Mieczkowski)

Sygurd Wiśniowski (ur. 6 kwietnia 1841 w Paniowcach Zielonych na Podolu, zm. 23 kwietnia 1892 we Lwowie) – polski pisarz, reportażysta, tłumacz, nowelista, felietonista, podróżnik.


W latach 1858-1859 podróżował do Turcji i Rumunii. Należał do oddziałów Garibaldiego, następnie studiował w Polskiej Szkole Wojskowej w Cuneo. W roku 1862 rozpoczął podróże do Polinezji, Australii i Nowej Zelandii. Był wtedy przede wszystkim dziennikarzem, ale pracował także jako marynarz i poszukiwacz złota. Dwukrotnie przebył podróż dookoła świata, po czym wrócił do Polski. Jego felietony z podróży ukazywały się w "Gazecie Narodowej" wydawanej we Lwowie. Zostały zebrane i wydane wspólnie w roku 1873 pt. Dziesięć lat w Australii. Wyjechał do Stanów Zjednoczonych (w charakterze reportera i działacza politycznego), po czym ponownie powrócił do ojczyzny i zamieszkał w rejonie Galicji, gdzie kupił tereny naftowe. Pozostawał tam do końca życia.

Jego twórczość wysoko cenił m.in. Henryk Sienkiewicz i Maria Konopnicka. Reportaże Wiśniowskiego z podróży do Australii i Ameryki należą do klasyki reporterskiej.

Komiksowa wersja jego biografii pt. Po australijskie złoto ukazała się w 1987 nakładem Wydawnictwa "Sport i Turystyka" w serii "Polscy podróżnicy" (razem z tomami o Sienkiewiczu, Ignacym Domeyce, Antonim Rehmanie i Bronisławie Grąbczewskim).

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • 1873 - Dziesięć lat w Australii
  • 1874/1876 - Obrazki z życia amerykańskiego
  • 1875 - Listy z Czarnych Gór
  • 1877 - Dzieci królowej Oceanii
  • 1877 - Langenor
  • 1880 - Biała czy czarna? (o dążeniach niepodległościowych Kuby)
  • 1881 - Niewidzialny
  • 1882 - Ola