Sykstus Henryk Parmeński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sykstus Henryk Burbon-Parmeński, właściwie: hiszp. Sixto Enrique Hugo Francisco Javier de Borbón-Parma y Borbón-Busset (ur. 22 lipca 1940, w Pau, we Francji) – książę Aranjuez, Regent Comunión Tradicionalista i Chorąży Tradycji. Karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii jako Henryk V.

Sykstus Henryk urodził się jako drugi syn Ksawerego, tytularnego księcia Parmy i ówczesnego regenta karlistów, oraz jego żony Magdaleny de Burbon-Busset. Imię otrzymał na cześć swojego wuja - księcia Sykstusa (1886-1934). Od młodości całkowicie poświęcił się sprawie karlistów i kontrrewolucji, występował ponad podziałami jako "książę chrześcijański".

Pobierał nauki u Braci Szkolnych, Benedyktynów i braci Marianów, jego nauczycielką była również - profesor María Teresa Angulo z Madrytu. Potem Sykstus ukończył kurs prawa, języków klasycznych i współczesnych oraz finansów. W 1965 pod imieniem Enrique Aranjuez wstąpił do Hiszpańskiej Legii Cudzoziemnskiej. 2 maja tego samego roku złożył przysięgę wierności Fladze Hiszpanii (co było z jego strony kompromisem), nie zgodził się na złożeniem przysięgi Hiszpańskiej Konstytucji z 1978 roku.

Starszy brat Sykstusa, Karol Hugo jako przywódca karlistów przekształcił ruch karlistowski w ruch socjalistyczny, a Sykstus i jego poplecznicy (również Magdalena de Burbon-Busset) zarzucili mu, że zdradził ideały karlistów. W 1977 zmarł ojciec braci, Karol Hugo został pełnoprawnym przywódcą karlistów, a Sykstus ogłosił się regentem - przywódcą tradycyjnych karlistów i nadał sobie tytuł Chorążego Tradycji (hiszp. Abanderado de la Tradición).

W setną rocznicę śmierci Karola VII, 18 lipca 2009, Sykstus Henryk wystosował z Triestu list do swych bratanków, Karola Ksawerego i Jakuba, z wezwaniem, aby zadeklarowali czy są gotowi uznać 5 zasad fundamentalnych tradycjonalizmu i legitymizmu hiszpańskiego, promulgowanych 23 I 1936 roku przez Alfonsa Karola I, jako warunek prawowitości każdego władcy. Książę podkreślił, że jeśli jego bratankowie zobowiązaliby się do tego, to on zobowiązuje się przekazać im pełnię praw i zobowiązań dynastii prawowitej (Dinastía Legítima) po okresie formacji odbytej pod jego kierunkiem.

Sykstus długo podróżował po Ameryce Łacińskiej, tej hiszpańsko-języcznej, jak i portugalsko-języcznej. W styczniu 2001 podczas podróży po Argentynie, został poważnie ranny w wypadku samochodowym i ledwo uszedł z życiem. Od czasu wypadku ma trudności z chodzeniem i z tego powodu, zmuszony jest ograniczać swoje publiczne wystąpienia.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

30 czerwca 1988, w szwajcarskim Ecône, Sykstus był obecny przy wyświęceniu czterech biskupów z Bractwa Świętego Piusa X przez arcybiskupa Marcel Lefebvre. Był pierwszym, który publicznie pogratulował Lefebvre'owi (w lipcu Stolica Apostolska ogłosiła deklarację ekskomuniki biskupów i arcybiskupa).

Podczas wyborów prezydenckich we Francji (2007), Sykstus udzielił poparcia Jean-Marie Le Penowi, kandydatowi Frontu Narodowego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Karol Hugo I Burbon
Flag of Cross of Burgundy.svg Karlistowski pretendent do tronu
od 2010
Flag of Cross of Burgundy.svg Następca
brak