Sylfida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Maria Taglioni, pierwsza odtwórczyni Sylfidy (1832).
Emma Livry w tytułowej roli La Sylphide (1862).

Sylfida (La Sylphide) – romantyczny balet-pantomima w dwóch aktach.

Prapremiera: Paryż 12 marca 1832, Académie Royale de Musique.
Premiera polska: Warszawa 17 lutego 1839, Teatr Wielki.

Osoby:

  • Sylfida - nieziemska zjawa
  • James - młody wieśniak szkocki
  • Effie - narzeczona Jamesa
  • Gurn - wieśniak szkocki, zakochany w Effie
  • Madge - czarownica
  • matka Jamesa, przyjaciółki Effie, czarownice, sylfidy, wieśniacy i wieśniaczki

Pierwszą odtwórczynią roli głównej była Maria Taglioni. Sukces tego spektaklu dał początek nowej erze w historii baletu, otwierając okres romantyczny i całkowicie zmieniając kierunek, w jakim do tej pory balet podążał. Nagle wszystkie wątki mitologiczne, dotąd tak modne, wydały się przestarzałe. Po obejrzeniu przedstawienia Gautier napisał: ... Po Sylfidzie nie jest już możliwe wystawiać La Filets de Vulcan czy Flora et Zéphyre... Od tego momentu scena zaroiła się od gnomów, elfów, sylfid, willi i najad.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]