Sylit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sylitmateriał ceramiczny o dobrej przewodności elektrycznej, stosowany jako element grzejny w elektrycznych piecach oporowych. Otrzymywany jest przez spiekanie węgliku krzemu (karborundu) z krzemem pierwiastkowym zmieszanych z gliceryną. Wypalanie przeprowadza się w atmosferze tlenku węgla lub azotu w temperaturze 1 500 °C.

Sylit posiada dobrą wytrzymałość mechaniczną i odporność chemiczną, a jego opór właściwy (rzędu 10-3 Ωm[a]) maleje ze wzrostem temperatury. Wykazuje małą indukcyjność.

Uwagi

  1. Dla porównania, opór właściwy konstantanu stosowanego do wyrobu drutów oporowych wynosi 0,5·10-6 Ωm.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. ENCYKLOPEDIA TECHNIKI - chemia, WNT, Warszawa 1965