Sylwin (minerał)

Sylwin
Różnobarwne postacie kryształów Sylwinu
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	chlorek potasu (KCl)
Twardość w skali Mohsa	2
Przełam	nierówny, muszlowy
Łupliwość	doskonała, zgodna ze ścianami sześcianu
Układ krystalograficzny	regularny
Gęstość minerału	1,9-2,0 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa	biała, szara, żółtawa, czerwonawa, niebieska, fioletowa, często bezbarwny
Rysa	biała
Połysk	szklisty
Multimedia w Wikimedia Commons

Sylwin – minerał z gromady halogenków. Minerał rozpowszechniony tylko w pewnych rejonach Ziemi.

Nazwa pochodzi od nazwiska holenderskiego chemika i lekarza Franciscusa Silvusa (François Deleboe) zwanego Sylwiuszem (XVII wiek).

Właściwości

Najczęściej tworzy skupienia ziarniste, igiełkowe, zbite. Kryształy mają postać sześcianów, ośmiościanów bądź ich kombinacji. Często występują zbliźniaczenia. Jest kruchy, przezroczysty, przeświecający, bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie, jest higroskopijny. Ma słono-gorzki smak.

Występowanie

Powstaje głównie wskutek odparowywania (ewaporacji) słonych zbiorników wodnych m.in. mórz, zatok, słonych jezior itp. Rzadziej ekshalacji wulkanicznej. Współcześnie powstaje w Morzu Martwym. Współwystępuje z halitem, karnalitem.

Miejsca występowania: Niemcy, Ukraina, Wielka Brytania, Kanada – Saskatchewan, USA – Utah, Teksas, Indie, Włochy – okolice Etny i Wezuwiusza. Duże złoża tej soli znajdują się w Rosji – Ural, Hiszpanii – Cardonie Suria i Francji – Alzacja.

W Polsce występuje na Kujawach w Kłodawie i Inowrocławiu. Obecność stwierdzono w Zatoce Puckiej (w otworach wiertniczych).

Zastosowanie

• surowiec dla przemysłu chemicznego: (do produkcji nawozów sztucznych, materiałów wybuchowych, sztucznych ogni, zapałek, mydła)
• roztwór zwany solą Sylwiusza był stosowany jako lekarstwo na nadkwasotę
• ma znaczenie kolekcjonerskie

Zobacz też

• halit
• sól potasowa (sylwinit)

Bibliografia

• O. Medenbach, C. Sussieck – Fornefeld -Minerały – „Świat Książki” 1996 r.
• W. Heflik, L. Natkaniec – Nowak – Minerały Polski – Wyd. „Antykwa” 1998 r.
• W. Schumann – Minerały świata – O. Wyd. ”Alma – Press” 2003 r.
• J.Bauer – Przewodnik Skały i minerały – Wyd. Multico 1997 r.

Linki zewnętrzne

• Sylwin na portalu Webmineral (ang.)