Symeon bar Sabba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Symeon bar Sabbapatriarcha Seleucji-Ktezyfonu (Mar Szymon Barsaba) od 328 lub 329 roku aż do swojej śmierci w 341 roku. Jego pontyfikat przypadł na pierwszy z okresów wielkich prześladowań chrześcijan w Persji. Represje wprowadzana były przez szacha Szapura II, była to więc oficjalna polityka dworu. Symeon, wraz z częścią wiernych, padł ich ofiarą. Jest uznawany za świętego przez wiele różnych Kościołów i wyznań chrześcijańskich, także tych nie wywodzące się z Kościoła Wschodu[1].

Spis treści

Życie [edytuj]

Nieznana jest jego dokładna data narodzin, niewiele także wiadomo o rodzinie, poza tym że ojciec Symeona trudnił się wytwarzaniem tkanin. Sam Symeon pojawia się na kartach historii w 316 roku kiedy zostaje mianowany biskupem pomocniczym przez Mar Papę bar Gaggię, który był wtedy biskupem Seleucji- Ktezyfonu. W 317 roku Mar Papa został złożony z urzędu przez synod biskupów a Symeon został wybrany jego następcą. Nie chciał jednak przyjąć tego tytułu aż do śmierci swego poprzednika, która nastąpiła w 328 lub 329 roku.

W czasie jego pontyfikatu doszło do eskalacji konfliktu rzymsko- sasanidzkiego. W jego wyniku chrześcijan żyjących w państwie perskim, ze względu na oficjalne poparcie kościoła przez Konstantyna, zaczęto podejrzewać o sabotaż i szpiegostwo na rzecz Cesarstwa[2]. Podejrzenia te rozpowszechniali często magowie, widzący w Kościele Wschodu zagrożenie dla swoich wpływów[3]. Według niektórych plotek Symeon miał być osobistym szpiegiem samego cesarza[4].

Szapur chcąc wywrzeć presję na swych chrześcijańskich poddanych podwoił im stawkę podatku, wiedząc że duża część z nich to ludzie ubodzy. Dodatkowo, odpowiedzialnym za zebranie należności ustanowił Symeona. Ten odmówił, tłumacząc: "Nie jestem poborcą podatków, jestem pasterzem owczarni Pana"[4]. Szach uznał to za wypowiedzenie posłuszeństwa i rozpoczął prześladowania, które miały dotknąć zwłaszcza duchownych. Jako biskup Seleucji- Ktezyfonu, Symeon został aresztowany i postawiony przed obliczem władcy. Szapur przedstawił mu swoje warunki- miał on wyrzec się chrześcijaństwa a w zamian Szach zapewni bezpieczeństwo jego współwyznawcom[4]. Ultimatum władcy doprowadziło do rozłamu wśród chrześcijan- pojawili się i tacy którzy domagali się od Symeona apostazji. Biskup jednak odmówił i wraz z wieloma innymi duchownymi został deportowany do Suzy[3].

Tam, według tradycji, szach chcąc zmusić Symeona do wyrzeczenia się wiary nakazał mordować chrześcijan na jego oczach, biskup pozostawał jednak nie ugięty, wobec czego sam został skazany na śmierć i zabity[4]. Według autora Historii Kościelnej, Hermiasza Sozomema, w czasie całego okresu prześladowań w Persji śmierć miało ponieść 16 000 chrześcijan[3], liczba ta jednak jest kwestionowana przez historyków[2], choć nie zaprzeczają oni że prześladowania rzeczywiście miały miejsce- spór dotyczy tylko ich rozmiaru[5].

Zobacz też [edytuj]

Przypisy

  1. Arnauld Antoine, La perpétuité de la foy de l'Église catholique sur l'Eucharistie, Migne, Paryż, 1841
  2. 2,0 2,1 Baum Wilhelm, Winkel Dietmar, The Church of the East: A Concise History, Routledge, 2003
  3. 3,0 3,1 3,2 Sozomen Historia Kościelna
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 www.kaldu.org
  5. Foltz Richard, Religions of the Silk Road: Overland Trade and Cultural Exchange from Antiquity to the Fifteenth Century, Palgrave Macmillan, 2000

Bibliografia [edytuj]

  • Foltz Richard, Religions of the Silk Road: Overland Trade and Cultural Exchange from Antiquity to the Fifteenth Century, Palgrave Macmillan, 2000
  • Baum Wilhelm, Winkel Dietmar, The Church of the East: A Concise History, Routledge, 2003
  • Holweck, F. G., A Biographical Dictionary of the Saints, St. Louis, MO: B. Herder Book Co., 1924