Symetria (przekształcenie)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Symetria – przekształcenie
przestrzeni euklidesowej E na siebie, mające pewną hiperpłaszczyznę H punktów stałych i mające własność: jeśli
oraz
, to prosta
jest prostopadła do hiperpłaszczyzny H oraz przecina tę hiperpłaszczyznę w połowie odcinka
.
W zależności od wymiaru hiperpłaszczyzny H mówimy o:
- symetrii środkowej (H jest punktem),
- symetrii osiowej (H jest prostą),
- symetrii płaszczyznowej (H jest płaszczyzną).
Bibliografia [edytuj]
- Encyklopedia dla wszystkich. Matematyka, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 2000.