Symfonia koncertująca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Symfonia koncertująca (łac. sinfonia concertante[1]) – gatunek muzyczny pochodzący z epoki klasycyzmu, pośredni między koncertem a symfonią[2]. Zawiera partie solowe na wybrany instrument, lecz w przeciwieństwie do koncertu solista uzupełnia orkiestrę, zamiast wybijać się[1][2].

Do stylistyki symfonii koncertujących autorstwa kompozytorów ze szkoły mannheimskiej oraz Josepha Haydna i Wolfganga Amadeusza Mozarta nawiązywali późniejsi kompozytorzy[2].

Znane symfonie koncertujące[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Willy Apel: Harvard Dictionary of Music. Wyd. 8. Cambridge: Harvard University Press, 1974, s. 776. ISBN 0-674-37501-7. (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Chodkowski 1995 ↓, s. 863.
  3. Chodkowski 1995 ↓, s. 582.
  4. Chodkowski 1995 ↓, s. 783.
  5. Chodkowski 1995 ↓, s. 484.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]