Synagoga Nomer Tamid w Białymstoku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Synagoga Nomer Tamid w Białymstoku
Synagoga Nomer Tamid w Białymstoku
Data budowy 1703 lub 1711
Data zburzenia II wojna światowa
Tradycja ortodoksyjna
Budulec drewniana, później obmurowana
Obecnie nie istnieje
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Synagoga Nomer Tamid w Białymstoku (z hebr. Wieczny Płomień Świec) – najstarsza drewniana (w okresie późniejszym obmurowana) synagoga Białegostoku.

Ufundował ją hetman Jan Klemens Branicki jako dar dla nowo powstałej białostockiej gminy żydowskiej najprawdopodobniej w 1703 lub 1711 roku. Znajdowała się przy ówczesnej ulicy Bóżniczej, zaraz naprzeciwko synagogi Starej, następnie Wielkiej Synagogi. Swoją architekturą nie wyróżniała się od otaczających ją budynków. W 1938 roku Jan Glinka na stropie kazalnicy odczytał datę budowy - 1715 lub 1718.

Wiadomo, że bożnica nie posiadała części dla kobiet. Synagoga została doszczętnie zniszczona podczas II wojny światowej. W miejscu, gdzie stała synagoga, znajduje się parking.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]