Synagoga Tempel we Lwowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Synagoga Tempel we Lwowie
Synagoga Tempel we Lwowie
Nowa Synagoga we Lwowie (1846)
Data budowy 18431846
Data zburzenia 1941
Data odbudowy {{{odbudowano}}}
Tradycja reformowana
Budulec murowana
Obecnie nie istnieje
Położenie na mapie Lwowa
Mapa lokalizacyjna Lwowa
Synagoga Tempel we Lwowie
Synagoga Tempel we Lwowie
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Synagoga Tempel we Lwowie
Synagoga Tempel we Lwowie
Ziemia 49°50′47″N 24°01′47″E/49,846389 24,029722
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Synagoga Tempel we Lwowie, zwana także Nową – nieistniejąca synagoga znajdująca się we Lwowie pośrodku placu Starego Rynku, na Żółkiewskiem. Była jedną z dziewięciu synagog w Europie wzniesionych na planie koła.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Koncepcja budowy postępowej synagogi we Lwowie padła w 1840 roku z ust adwokata Emanuela Blumenfelda. Planowano budowę na placu Strzeleckim 2, dziś zwanym Daniela Halickiego. Jednak duchowieństwo pobliskiego kościoła i klasztoru Benedyktynek łacińskich wyraziło sprzeciw.

Dnia 4 lipca 1843 roku Namiestnictwo dało zgodę na sprzedaż wspólnocie żydowskiej parceli pośrodku placu Starego Rynku, na której w latach 1843-1846 zbudowano synagogę Tempel. Za autora pomysłu uważano nieznanego imienia architekta Lewickiego, który zaproponował wspólnocie żydowskiej swój projekt jeszcze w październiku 1840 roku. Realizacją projektu kierował architekt Jan Salzman. Wzorem wnętrza dla synagogi była Synagoga Miejska w Wiedniu przy Seitenstattgasse 4.

Poświęcenie nowej synagogi odbyło się 18 września 1846 roku. Z synagogą związana była działalność wybitnych lwowskich rabinów: Abrahama Kohna, Jecheskiela Caro, Bernarda Loewensteina czy Jecheskiela Lewina. Podczas II wojny światowej, po wkroczeniu wojsk niemieckich do Lwowa w 1941 roku, synagoga została spalona 14 sierpnia 1941[1].

Po zakończeniu wojny nie została odbudowana.

Obecnie na miejscu gdzie stała synagoga znajduje się pamiątkowy obelisk z tablicą z treścią w językach ukraińskim i angielskim oraz wizerunkiem synagogi.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Grzegorz Mazur, Jerzy Skwara, Jerzy Węgierski - "Kronika 2350 dni wojny i okupacji Lwowa", s. 227

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]