Synchronizacja fal mózgowych
| Ten artykuł od 2009-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Synchronizacja fal mózgowych (ang. Brainwave synchronization) – to hipotetyczny proces synchronizacji pracy dwóch półkul mózgu.
Metody synchronizacji:
- Za pomocą odsłuchiwania dźwięków na słuchawkach. Jedno ucho dostaje dźwięk o częstotliwości nieco innej niż drugie, sygnały te łączą się w mózgu wywołując dudnienia różnicowe. Dudnienia te mają podobno wpływać na mózg.
Kiedy na przykład w kanale lewym emitowany jest dźwięk o częstości 261 Hz (co odpowiada częstości dźwięku C gamy razkreślnej C-dur, por. Dźwięk muzyczny) a w prawym 271 Hz, to jako dudnienie różnicowe powstanie dźwięk o częstości 10 Hz, synchronizujący fale mózgowe do poziomu alfa (którego zakres to 8-12 Hz).
- Wprowadzając umysł w stan głębokiego relaksu technikami biofeedback, treningu autogennego czy poprzez stosowanie innych metod relaksacji.
Człowiek w ciągu dnia funkcjonuje tak, że używa półkul mózgowych zamiennie. Pracują obie, ale zawsze jedna jest bardziej aktywna, "dowodzi" drugą. Z tego powodu mamy dostęp głównie do tego, czym dysponuje bardziej aktywna półkula, z pominięciem możliwości tej drugiej. Samoczynne zsynchronizowanie przez organizm pracy obu półkul (osiągnięcie stanu głębokiego odprężenia) ma miejsce dwa razy w ciągu doby: rano, kiedy się budzimy i wieczorem, gdy zasypiamy. Z reguły trwa to od kilkudziesięciu sekund do kilku minut, po czym równie nieświadomie przechodzimy do innego stanu: zasypiamy lub rozbudzamy się.