Syndrom turbin wiatrowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Turbina wiatrowa

Syndrom turbin wiatrowych (ang. Wind Turbine Syndrome) – hipotetyczny, niepotwierdzony naukowo zespół dolegliwości, na które miałyby cierpieć osoby żyjące w pobliżu farm wiatrowych. Termin ten wprowadzony został przez dr Ninę Pierpontamerykańską pediatrę[1], żonę aktywnego przeciwnika elektrowni wiatrowych, autorkę książki Syndrom Turbin Wiatrowych: Sprawozdanie w sprawie naturalnego eksperymentu[2]. Związek pomiędzy turbinami wiatrowymi a zdrowiem ludzkim sygnalizował już wcześniej Michael Nissenbaum[3][4].

Badania Niny Pierpont[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie badań prowadzonych od 2004 roku na grupie 38 osób (od niemowląt do osób w wieku 75 lat) Nina Pierpont uznała, że turbiny wiatrowe są przyczyną występowania zespołu objawów, na który składają się: zaburzenie i pogorszenie jakości snu, ból głowy, szum w uszach, ciśnienie w uchu, zawroty głowy, nudności, pogorszenie ostrości widzenia, tachykardia, drażliwość, problemy z koncentracją i pamięcią oraz napady paniki, związane z uczuciem przemieszczania się lub drżenia wewnątrz ciała, które pojawia się zarówno w czasie snu, jak i na jawie. Objawy te występują, gdy badane osoby znajdują się w pobliżu turbin wiatrowych i samoistnie ustępują, gdy się od nich oddalają. Dla zobrazowania wpływu turbin wiatrowych na stan ludzkiego zdrowia autorka użyła następującego sformułowania: „hałas lub drgania o niskiej częstotliwości oszukują system równowagi organizmu tak, by myślał, że jest on w ruchu”[2].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Badania Nissenbauma i Pierpont dostarczyły argumentów przeciwnikom farm wiatrowych, wywołując debatę na temat bezpieczeństwa osób żyjących w pobliżu turbin. Książka Pierpont stała się przedmiotem krytyki środowisk technicznych i naukowych[5] – postulowana w niej jednostka chorobowa oraz wywołujące ją przyczyny nie zostały potwierdzone naukowo[4][5].

Zwolennicy pozyskiwania energii z wiatru zarzucają Ninie Pierpont, że nie udowodniła w sposób wiarygodny związku przyczynowo–skutkowego pomiędzy generowanymi przez turbiny dźwiękami, a oddziaływaniami zdrowotnymi na osoby żyjące w ich pobliżu[6]. Jej praca nie uzyskała recenzji uznanego wydawnictwa naukowego, przyjęta do badań grupa 38 osób była zbyt mała[5], badane osoby zostały wybrane przez autorkę i nie przeprowadzono badań na grupie kontrolnej[1]. Wnioskom wysuniętym przez Pierpont zarzucono, że są oparte na wadliwie przeprowadzonych badaniach i błędnej analizie, tak więc jej publikacja nie może być uznana[5].

Zarówno przeciwnicy, jak i zwolennicy elektrowni wiatrowych przyznają, że przeprowadzone przez Nissenbauma i Pierpont obserwacje szkodliwego wpływu infradźwięków na człowieka powinny skłonić instytucje odpowiedzialne za rozwój energetyki wiatrowej do wielostronnych, interdyscyplinarnych badań. Oceny skutków działania turbin wiatrowych na zdrowie człowieka i ich wpływ na środowisko są niewystarczające i prowadzenie dalszych badań nad tymi skutkami, zarówno emocjonalnymi, jak i fizycznymi, jest uzasadnione[4].

Analiza informacji publikowanych w literaturze naukowej oraz popularnej wskazuje, że turbiny wiatrowe mogą być źródłem irytacji dla niektórych ludzi. Fakt ten potwierdza wiele rządowych agencji do spraw zdrowia[4]. U osób nadmiernie eksponowanych na infradźwięki i hałas niskoczęstotliwościowy mogą one prowadzić do choroby wibroakustycznej[7].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Jonathan Hiskes: One doctor’s quest to sound the alarm on ‘wind turbine syndrome’ (ang.). Grist.org. [dostęp 27 maja 2012].
  2. 2,0 2,1 Nina Pierpont: Wind Turbine Syndrome: A Report on a Natural Experiment. Santa Fe: 2009, s. 294. ISBN 0984182705.
  3. Michael Nissenbaum: Affidavit of Dr. Michael M. Nissenbaum (ang.). [dostęp 29 maja 2012].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Loren D. Knopper, Christopher A. Ollson. Health effects and wind turbines: A review of the literature. „Environmental Health”. 10, s. 78, 2011. doi:10.1186/1476-069X-10-78. 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Wind Turbine Syndrome (WTS). An independent review of the state of knowledge about the alleged health condition. „Health and Safety Briefing”, 2010. RenewableUK (ang.).  (pdf)
  6. Praca zbiorowa. Response to “Wind Turbine Syndrome”. , 2009. Epsilon Associates (pol.).  (pdf)
  7. Mariana Alves-Pereira, Nuno A.A. Castelo Branco. In-Home Wind Turbine Noise Is Conducive to Vibroacoustic Disease. „Second International Meeting on Wind Turbine Noise Lyon France September 20–21 2007”, 2007 (ang.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]