Synopsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Synopsa – forma publikacji zestawiająca ze sobą teksty paralelne z różnych dzieł literackich. Stanowi podstawowe narzędzie porównywania podobnych tekstów. Synopsy stosowane są najczęściej w biblistyce, choć nie ograniczone do tekstów biblijnych i chrześcijańskich.

Najbardziej popularne są synopsy do Ewangelii - czyli zestawienia tekstów z Ewangelii synoptycznych, wraz z ew. fragmentami Ewangelii Jana. Wydawane są albo w języku oryginalnym, albo w przekładach narodowych. W Polsce w XX wieku ukazało się pięć polskich synops:

Inne synopsy biblijne obejmują podobne księgi np. 1-2 Księgi Królewskie oraz 1-2 Księgi Kronik. W 2002 wydana została Grecko-polsko-łacińska Synopsa do Pierwszej i Drugiej Księgi Machabejskiej, której autorem był abp Stanisław Gądecki. Porównał w niej teksty obu tych ksiąg oraz odpowiadające im fragmenty "Wojny żydowskiej" i " Starożytności żydowskich" Józefa Flawiusza. Jest to pierwsza na świecie publikacja tego rodzaju.[1]

Ukazują się też synopsy międzyreligijne, np. Biblia a Koran. Synopsa wspólnych tradycji (autor: Johann-Dietrich Thyen, przekład komentarza: Marek M. Dziekan, opracowanie: Marek M. Dziekan, Paweł Pachciarek, wyd. Verbinum, Warszawa 2002. ISBN 83-7192-167-5).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy